บทที่ 29

1460 Words

"กูถามว่าเป็นฝีมือใคร" เมื่อไม่ได้คำตอบอาทิตย์ก็เลยใช้เสียงที่แรงขึ้นพร้อมด้วยสายตาที่ตวัดมองมาแบบไม่เป็นมิตรเลย วาดเดือนลอบกลืนน้ำลายลงคอ เธอสะดุ้งเล็กน้อย เพราะไม่เคยเห็นเขามีอารมณ์แบบนี้มาก่อน "มึงก็รู้ว่าคนที่มีสิทธิ์.." "มึงใช้คำพูดผิดหรือเปล่า" "ขอโทษครับคุณอาทิตย์..คุณก็รู้ว่าคนที่มีสิทธิ์ทำเรื่องนี้เป็นใครไปไม่ได้" นักรบต้องได้รีบใช้คำพูดใหม่ ที่จริงอาทิตย์ก็พอจะเดาออกว่ามันคงเป็นฝีมือของแม่ แต่เขาอยากจะเค้นเอาความจริงจากลูกน้องมากกว่า "มึงอย่าลืมนะ ว่าคนที่จ่ายเงินเดือนมึงคือกู เรื่องนี้มันต้องผ่านความเห็นชอบจากกูก่อนไม่ใช่เหรอ" เป็นแม่เขาที่ออกคำสั่งก็จริง แต่ถ้านักรบเพื่อนรัก ไม่ดำเนินเรื่องให้ก็คงไม่รวดเร็วขนาดนี้ "คุณออกไปรอข้างนอกก่อนครับ" นักรบไม่อยากให้วาดเดือนสะเทือนใจมากไปกว่านี้แล้ว เขาก็เลยหันมาบอกให้เธอออกไปก่อน "มึงนั่นแหละที่ต้องออกไป งานที่กูสั่งให้ทำ ถึง

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD