เธอเป็นแค่ลูกสาวคนงานในไร่ ที่ได้แต่งงานกับหลานของป้าทับทิม ก็เพราะแม่เธอเป็นคนจัดฉาก ขนาดสามีของเธอยังไม่ยอมรับเธอเลย ดังนั้น เธอไม่คู่ควรตีตนเสมอท่าน
“อย่าขัดใจผู้ใหญ่สิ บอกให้มานั่ง ก็ต้องมา”
ป้าทับทิมว่าพลางตบเก้าอี้ว่างข้าง ๆ ตัวเอง
ใบข้าวยังลังเล แต่พอป้าทับทิมมองเธอด้วยสายตาดุ หญิงสาวก็ก้มหน้าเดินไปนั่งลงที่เก้าอี้
ถึงแม้ป้าทับทิมใจดีมาก ๆ ท่านไม่ถือตัว และให้ทุกคนในไร่เรียกว่า ป้าทับทิม แต่ใบข้าวก็เกรงใจท่านมาก ๆ
“กินข้าวซะ เดี๋ยวพ่อทิวกลับมาจากทำงานในไร่ จะพาไปซื้อของในเมือง”
“นายเข้าไปในไร่เหรอคะ”
ป้าทับทิมยิ้มแล้วพยักหน้า
“ในไร่มีปัญหานิดหน่อย ทิวเลยต้องเข้าไร่แต่เช้า จริง ๆ แล้ว วันนี้ ป้าบอกทิวเอาไว้แล้วว่า ให้พาใบข้าวไปซื้อเสื้อผ้าและของใช้ในเมือง เป็นเมียนายก็ควรมีเสื้อผ้าสวย ๆ ใส่บ้าง เผื่อจะได้ออกงานกับเขา”
“แต่...นายคงไม่อยากให้หนูไปไหนมาไหนด้วยหรอกค่ะ”
ป้าทับ
