“แตะนิดแตะหน่อยทำเป็นสะบัดสะบิ้ง ทั้งที่ตัวเองสกปรกน่าขยะแขยงจะตายห่า”
ยิ่งเธอทำหน้าเหมือนว่ากลัวเขานักหนา ทิวเขายิ่งอยากเอาชนะ อยากกำราบเธอ อยากทำให้เธอสำนึกใส่หัวเอาไว้ว่า เธอไม่มีสิทธิ์มาทำกิริยาท่าทีแบบนี้กับเขา
ท่าทางคุกคาม และสายตาดุของทิว ทำให้ใบข้าวกลัว หญิงสาวจึงอาศัยจังหวะที่เขาเผลอ ผลักอกกว้างสุดแรง และเปิดประตูลงจากรถ
เธอหนีเขาเข้าไปในป่า ไม่อยากอยู่กับเขาแล้ว ไม่อยากให้เขามาแตะต้อง เขารังแกเธอ เขาทำให้เธอเจ็บ
ใบข้าววิ่งเร็วที่สุดในชีวิต เธอวิ่งโดยไม่หันไปมองข้างหลัง เธอจะหนีไปจากเขา หนีไปอยู่ที่ไหนก็ได้ ที่ไม่มีคนใจร้ายอย่างเขา
“กรี๊ด !” ใบข้าวกรีดร้องสุดเสียง เมื่อถูกจับตัวได้
ใบข้าวดิ้นรน ทุบตีคนใจร้าย “ปล่อยหนูนะ หนูไม่เป็นเมียนายแล้ว หนูจะหนีไปอยู่ที่อื่น”
“ฉันไม่อนุญาต ฉันลงทุนไปตั้งเท่าไร ฉันต้องได้อะไรกลับคืนมาบ้างสิ”
“นายบอกว่าหนูสกปรก นายก็อย่ามาแตะต้องหนูส
