"อะไรนะ?!!" อัญญารัตน์กลับมาถึงบ้านก็ไม่เห็นรถของคนึงหา แปลกใจก็เลยถามเพื่อนออกไป คำตอบที่ได้คือเกิดอุบัติเหตุตั้งแต่เมื่อเช้านี้ "แล้วเธอเป็นอะไรไหม"
"ไม่ได้เป็นอะไรหรอก"
"ฉันไม่น่าทิ้งเธอให้ขับรถไปคนเดียวเลย ถ้าเป็นอะไรฉันจะทำยังไงเนี่ย"
"เธอไม่ต้องตกใจขนาดนั้น ฉันไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย"
"แล้วท่านประธานรู้เรื่องหรือยัง"
"รู้แล้ว"
"ท่านว่ายังไงบ้าง"
พูดมาถึงตรงนี้ใบหน้างามแดงก่ำขึ้นมาทันตาเห็น เพราะคิดถึงเรื่องเมื่อตอนเที่ยง แต่ป่านนี้เขายังไม่กลับมาเลย ไหนบอกว่าจะรีบกลับมาไง
"เธอไม่ได้เป็นอะไรแน่นะ"
"ไม่ได้เป็นอะไรค่ะคุณเพื่อน"
"ฉันจะไม่ยอมปล่อยให้เธอขับรถไปคนเดียวอีกแล้ว"
"ขอบใจนะอัญที่เป็นห่วง"
"ฉันต่างหากที่ต้องขอบใจเธอ แทนที่เงินก้อนนั้นเธอจะได้เก็บไว้ใช้เอง"
"ฉันจะเก็บไว้ทำไม ไม่มีเรื่องอะไรต้องให้ใช้เงินสักหน่อย แต่ถ้ามีเดี๋ยวฉันขอใหม่เอาก็ได้"
อัญญารัตน์ไม่รู้จะขอบคุ
