“นายหยุดเถอะนะ ฉันน่ะ มีวิธีเอาคืนคนพวกนั้น ด้วยวิธีที่ฉลาดกว่านายเป็นร้อยเท่า เพราะฉะนั้น นายไม่จำเป็นต้องเปิดคุกใต้ดิน นายไม่จำเป็นต้องสร้างความเดือดร้อนให้ใคร ถึงพวกเขาจะเป็นลูกหลานของทหารพวกนั้น แต่พวกเขาก็ไม่เกี่ยวอะไรด้วย”
ขาดคำนั้น หญิงสาวเบิกตาโพลง ตกใจจนยกมือขึ้นอุดปาก
“พระเจ้าช่วย”
ทว่า เนื้อตัวของเธอกลับเย็นวาบ เมื่อหันไปพบกับบรูโน่ที่มองมาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ หญิงสาวหยุดนิ่ง ไม่ไหวติง และใจสั่นพร่าไปหมด
“คือฉันไม่ได้ยินอะไรเลยค่ะ ฉันแค่จะมาหาแฟนของฉันเท่านั้นเอง”
ชายชรามองหน้าเธอนิ่งๆ
“เธอหาเรื่องเองนะแม่หนู”
หญิงสาวใจหายวาบ
“คุณพูดอะไรหรือคะ ดิฉันไม่เข้าใจค่ะ”
“เธอเข้าใจดีแม่หนู เธอได้กลิ่นมัน” ดวงตาของชายชราเหลือกโปน ดูน่ากลัวยิ่งกว่าพ่อมดเสียอีก น้ำเสียงของเขาก็แสนจะแหบแห้งและดูไม่เป็นมิตรนัก เขายังย้ำเต็มหู “เธออยากจะเห็นมัน”
เขารู้ได้ยังไง เธอไม่ได้อยากจะเห
