“ในสายตาคุณ ฉันคงไม่เหลือความเป็นมนุษย์แล้วสินะ”
เธอจ้องมองเขาอย่างไม่เกรงกลัว เอกสารสัมภาษณ์งานถูกโยนไปบนโต๊ะตัวยาวอย่างสิ้นหวัง
“เป็นสิ เธอเป็นมนุษย์ที่ฉันอยากครอบครอง”
“แค่ร่างกาย...”
เธอต่อบทด้วยแววตาวูบไหว เพราะอะไรกัน เขาถึงได้อยากครอบครองเรือนร่างของเธอนัก ทั้งที่ระดับเขาหาผู้หญิงสวย ๆ ระดับดาราเบอร์ต้น ๆ ยังได้เลย
“ได้ข่าวว่าสิ้นเดือนเธอจะโดนไล่ออกแล้วนี่ ทำไงดีล่ะ ทองที่พ่อเธอให้ เธอก็เอาไปซื้อโทรศัพท์กับโน้ตบุ๊กจนหมด”
เขาว่าพลางยกสร้อยทองของพ่อเธอชูขึ้น แสดงให้เห็นว่าที่ผ่านมานั้นเธออยู่ในสายตาของเขามาโดยตลอด
“ต้องการอะไร”
ทิชาถอนหายใจเสียงดัง ก่อนจะถามออกไปอย่างเหนื่อยอ่อน
“บอกแล้วไง ว่าให้มาเป็นเด็กฉัน เธอก็ทำงานของเธอไป แต่ถ้าฉันเรียกหาเมื่อไหร่ ก็ต้องรีบขึ้นมาบริการ”
“ในห้องทำงานเนี่ยนะ?”
เธอขมวดคิ้วอย่างเหลือเชื่อ เธอรู้มาตลอดว่าเขาหื่นกาม เพียงแค่นึกไม่ถึงว่าจะหื
