พรรณวดีตื่นขึ้นมาในตอน 3 ทุ่ม เธอลุกขึ้นนั่งบนเตียงคนไข้ ทำท่าจะขยับลง อินทัชเข้ามาเห็นพอดี
“จะไปไหนครับ” เธอหันมามองเขา
“คุณ..มาได้ยังไง” เธอถาม
“หลังจากที่สายคุณตัดไป ผมก็รีบหาพิกัดคุณแล้วขับรถลงมาเลย เมื่อครู่คุณเมขลากับคุณเจษฎามาเยี่ยมแต่คุณหลับ” เขาบอก
“ขอบคุณค่ะ” เธอสบตาเขาแล้วมองไปทางอื่น เลื่อนตัวลงจากเตียงเดินไปห้องน้ำ ทำธุระส่วนตัวล้างหน้าให้สดชื่นแล้วออกมา
“เกิดอะไรขึ้นครับ” อินทัชถาม หญิงสาวจึงเล่าเหตุการณ์ให้เขาฟังทั้งหมด ชายหนุ่มหน้าเครียดเขาคิดว่าพ่อเลี้ยงพรเทพน่าจะเกี่ยวข้องด้วย
“ฉันอยากกลับบ้าน” เธอหมายถึงคอนโดที่กรุงเทพฯ “ขอหมอกลับบ้านได้ไหมคะ” ซึ่งจริงๆ มันก็ต้องได้ เพราะที่นี่เป็นโรงพยาบาลเอกชน ที่พร้อมจะเสกสรรทุกสิ่งที่คนไข้ต้องการ
“ถ้าอยากกลับ เดี๋ยวผมไปติดต่อเจ้าหน้าที่ให้ แต่คุณโทรคุยกับคุณไรวินท์ก่อน เขาเป็นห่วงคุณมาก” อินทัชส่งโทรศัพท์ของเธอมาให้ ก่อนจะเดิน
