“จุ้บบบบบ” ริมฝีปากหยักประทับลงบนหน้าผากเกลี้ยงเกลาของแฟนสาวหลังจากป้อนข้าว ป้อนยาแล้วตามด้วยเช็ดเนื้อเช็ดตัวจนคนตัวเล็กตัวเย็นลง
“อื้อออ ขุน” เสียงหวานเอ่ยอู้อี้ด้วยอาการงัวเงีย ดวงตาสวยปรือลงจนใกล้ปิดสนิทเต็มที เธอทำกิจกรรมที่มหาลัยตากแดดตากลมประกอบกับการพักผ่อนน้อยจึงทำให้เธอป่วยในที่สุด ยังดีที่มีแฟนหนุ่มอย่างขุนเขาคอยดูแลไม่ห่างจนอาการค่อยๆ ดีขึ้น
“พักผ่อนนะ เดี๋ยวขุนมา” ร่างสูงผละออกจากแฟนสาวอย่างแสนเสียดาย เขาอยากนอนกอดเธอนานๆ ทว่าวันนี้เขามีพรีเซ้นต์งานชิ้นสุดท้ายก่อนจบซึ่งเลี่ยงไม่ได้จริงๆ
“ไปไหน” มือเรียวคว้าแขนแกร่งของแฟนหนุ่มเอาไว้
“ไปม. แปป เดี๋ยวมา”
“เร็วๆ นะ” เสียงหวานออดอ้อนแฟนหนุ่มราวกับลูกแมวน้อย จนเจ้าตัวแทบอยากจะโดดขึ้นเตียงไปนอนกอดร่างเล็กไว้ให้รู้แล้วรู้รอด
“คร้าบบบ จะมาให้ทันมื้อเที่ยงนะ จุ้บบบ มีอะไรโทรหาขุนนะ แล้วจะรีบมา” ริมฝีปากหยักกดจูบหนักๆ ลงบนแก้มนุ่มแล
