40 ไฟแค้น
“กรี๊ดด!! ออกไปนะ อย่าทำฉัน อย่า...ฮื้ออ!!” ปิ่นมุกดิ้นสู้สุดชีวิต ทำไมชีวิตของเธอถึงเจอแต่เรื่องแบบนี้ ทั้งคนของจันทิมา ทั้งปุณวิชญ์ ทำไมทุกคนถึงเห็นผู้หญิงเป็นแค่ที่ระบายความใคร่ “ได้โปรด...อย่าทำปิ่น ฮื้อๆๆ”
ปุณวิชญ์เงยหน้าขึ้นจากซอกคอขาวเนียนเพราะสัมผัสได้ถึงความสั่นเทาของร่างเล็ก ปิ่นมุกร้องไห้สะอื้นหนักขึ้น เสียงของเธอบาดลึกเข้าไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ ทำให้เขาค่อยๆผละตัวออก ปรายตามองร่างบางด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตัดพ้อ
สักพักเขาก็เค้นหัวเราะออกมาเหมือนคนบ้า หัวเราะให้กับตัวเองที่พยายามเอาชนะพี่ชายต่างแม่จนถึงขั้นเกือบทำมิดีมิร้ายกับปิ่นมุก มือสั่นเทาค่อยๆเอื้อมไปลูบแผ่นเล็กของเธอกับความรู้สึกผิดอัดแน่นอยู่ในหัวใจ
...เมื่อสักครู่ เขาเกือบทำสิ่งที่ตัวเองเกลียดที่สุด
“พะ...พี่ขอโทษ”
“ฮึก! ฮื้อๆๆ” เธอสะอื้นหนักขึ้น หายใจหอบขึ้น ภาพเหตุการณ์เลวร้ายนั้นถูกฉายขึ้นซ้ำๆ เธอยั
