ตอนที่ 103
ตลอดค่ำคืนที่ผ่านมามินรญาไม่สามารถข่มตาให้หลับลงได้เลยแม้แต่ขณะจิตเดียว เพราะมัวแต่คิดถึงแต่ดีเลียน และนั่นก็ทำให้ในเช้าวันนี้หล่อนไม่สามารถออกไปช่วยงานของหัสบรรณในไร่องุ่นได้อีก หล่อนได้แต่นั่งๆ นอนๆ อยู่แต่ภายในห้องเพราะรู้สึกคลื่นไส้แปลกๆ
“คุณญะญ๋าคะ นายให้มาเชิญไปพบที่ห้องโถงค่ะ”
เสียงเรียกของสาวใช้ที่ดังอยู่หน้าห้องพักทำให้มินรญาจำต้องค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นจากที่นอน
“บอกคุณลุงนะว่าฉันจะลงไปเดี๋ยวนี้แหละ”
“ค่ะ คุณญะญ๋า”
เสียงฝีเท้าของสาวใช้หายไปจากหูแล้ว หญิงสาวก็กัดฟันก้าวลงจากเตียงและเดินออกไปจากห้อง มุ่งหน้าไปยังห้องโถงกว้างชั้นล่างทันที แต่พอมาถึงตัวเนื้อของหล่อนก็แข็งราวกับหิน เมื่อผู้ชายที่วนเวียนอยู่ในหัวของหล่อนทุกวินาทีกำลังนั่งคุยอย่างสนุกสนานอยู่กับคุณลุงอดิสรของหล่อน มินรญาเม้มปากแน่นด้วยความเจ็บช้ำ กำลังจะหมุนตัวเดินออกไปเงียบๆ แต่เสียงของคุณลุงอดิสรก็หยุด
