ตอนที่ 104
ดีเลียนกระโดดลงจากเตียงจากนั้นก็เดินไปหยิบกางเกงขึ้นมาสวมใส่
“ฉันไม่ได้รักญาดา...”
“ไม่ได้รัก... ไม่ได้รักแล้วพี่นอนกับญาดาทำไม หรือว่าพี่ดีเลียนนอนกับผู้หญิงที่ไม่ได้รักได้ทุกคน ใครก็ได้ขอแค่เป็นผู้หญิงใช่ไหม”
“ไม่ใช่...!”
คนตัวโตที่กำลังกลัดกระดุมเสื้ออยู่ขบกรามแน่น จากนั้นก็เดินเข้ามาหยุดตรงหน้าของมินรญาที่กำลังร่ำไห้อยู่
“เพราะกับเธอมันต่างออกไป”
“ทำไมคะ ทำไมกับญะญ๋าถึงได้ต่างออกไป หรือว่าเพราะญะญ๋าดีดดิ้นเก่ง หรือว่าเพราะญะญ๋าทำได้ทุกท่วงท่ากันคะมันถึงได้ต่าง”
คนฟังหัวเราะเยาะหยันทั้งน้ำตา
ดีเลียนขบกรามจนขึ้นสันนูนเป่ง ขณะใช้สองมือขยุ้มต้นแขนกลมกลึงเอาไว้แน่น
“ก็เพราะว่าฉัน... ฉันรู้สึกดีๆ กับเธอยังไงล่ะ”
“รู้สึกดีๆ รู้สึกดีๆ ตอนที่นอนด้วยใช่ไหมคะ”
ชายหนุ่มแทบจะแตกระเบิดออกมาเป็นเสี่ยงๆ ด้วยความเดือดดาลและอับอาย ให้ตายเถอะ ทำไมมินรญาถึงได้งี่เง่าได้ใจขาดนี
