เมื่อต้องเดินทางไปกรีซกับเนโลคลิสจริงๆ ป้าสำอางก็ร่ำไห้น้ำตาแตกอย่างอาวรณ์เป็นที่สุด
“คุณหนูหอมจะต้องดูแลตัวเองดีๆ นะคะ”
“หอมสัญญาว่าจะดูแลตัวเองให้ดีค่ะ ป้าก็ต้องดูแลตัวเองดีๆ นะคะ ถ้าหอมกลับมา แล้วป้าผอมลงเมื่อไหร่ หอมโกรธจริงๆ ด้วย” คนพูดเองก็น้ำตาคลอเช่นกัน
“ยังจะมาพูดเล่นอยู่อีกนะคะคุณหนูหอม” ป้าสำอางน้ำตาร่วงอาบแก้มอีกรอบ เข็มหอมรีบเช็ดให้
“หอมไปไม่นานหรอกค่ะ เดี๋ยวก็กลับมาแล้ว”
“แต่ป้าก็อดคิดถึงไม่ได้อยู่ดี”
“หอมรู้ค่ะ หอมก็คงคิดถึงป้าเหมือนกันค่ะ หรือว่าหอมจะไม่ไปดีคะ” เข็มหอมเริ่มลังเลหันไปหาเนโลคลิส ซึ่งก็เห็นว่าชายหนุ่มทำตาดุใส่อย่างไม่เห็นด้วยเลยสักนิด
“ก็ลองเปลี่ยนใจดูสิ พี่จะไล่ป้าสำอางออกให้ดู”
ป้าสำอางหน้าซีดเผือด รีบยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาจนแห้ง “อย่านะคะคุณเนล ป้า... ป้าจะไม่ร้องแล้วล่ะค่ะ”
“พี่เนลใจร้าย ชอบข่มขู่คนอื่นอยู่เรื่อยเชียว” เข็มหอมหันไปต่อว่า แต่เนโลคลิสไ
