รถหรูคันงามแล่นออกจากสนามบินช้าๆ แล่นไปตามทางที่แปลกตาเป็นที่สุด ระหว่างที่รถกำลังมุ่งหน้าไปยังจุดหมาย โทรศัพท์มือถือของหล่อนก็ดังขึ้น
เสียงเรียกเข้าแบบนี้คงเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเขา...
มือเล็กหยิบเจ้าอุปกรณ์สื่อสารขึ้นมาแนบหู ก่อนจะทักทายออกไปด้วยน้ำเสียงที่พยายามสดใส
“สวัสดีค่ะพี่เนล”
“หอมทำไมจะไป ไม่บอกพี่ก่อนครับ รู้ไหมพี่เป็นห่วง”
หญิงสาวยิ้มบางๆ กับโทรศัพท์มือถือของตัวเอง รู้สึกดีขึ้นมาเล็กน้อยที่เขาห่วงใย “หอมเห็นพี่เนลยุ่งอยู่น่ะค่ะ ก็เลย...”
“พี่ยุ่งยังไง แต่หอมก็คือข้อยกเว้น เอาเป็นว่าพี่จะรีบกลับไปหานะครับ”
เนโลคลิสวางสายไปก่อนที่หล่อนจะทันพูดคำใดออกไปอีก หล่อนหย่อนโทรศัพท์มือถือลงกระเป๋าของตัวเองอย่างอ่อนล้า ลางสังหรณ์บางอย่างทวีความรุนแรงขึ้นภายในอกทีละน้อย
“เอ่อ ลุงคะ ที่โรงแรมของคุณเนลเกิดปัญหาอะไรเหรอคะ”
“นี่คุณเนลไม่ได้เล่าให้คุณเข็มหอมฟังเลยหรือครับ” ลุงคนขับรถถา
