เข็มหอมรีบถอยหลังหนี ดวงหน้าแดงระเรื่อเมื่อการสบประสานสายตากับเขาทำให้คิดถึงการร่วมรักเร่าร้อนเมื่อคืน หล่อนทำตัวเหมือนอีตัวเลย ทั้งขึ้นทั้งคร่อม ทำตามความคำสั่งของเนโลคลิสราวกับคนบ้า
“หลีกทางไปค่ะ ดิฉันจะไป”
“ไม่ให้ไปไหนทั้งนั้นแหละ” ว่าแล้วเขาก็กระชากกระเป๋าเดินทางไปจากมือเล็ก แล้วเหวี่ยงทิ้งลงกับพื้นอย่างไม่ไยดี
“คนบ้าอำนาจ!”
“ใช่ พี่เป็นแบบนั้นแหละ”
แล้วเขาก็สามารถรวบร่างของหล่อนเข้าไปกอดได้สำเร็จ แม้ว่าหล่อนจะดิ้นรนแค่ไหนก็ตาม กลิ่นตัวของเนโลคลิสทำให้แรงขัดขืนของหล่อนลดน้อยลงจนน่าตกใจ
“ปละ ปล่อยนะคะ”
“ไม่” เขาส่ายหน้าพูดเสียงจริงจัง “ถ้าดื้อจะทำแบบเมื่อคืน” ดวงตาคมเข้มหรี่แคบมองนิ่ง “จะเอาจนหอมหมดแรงสลบไปเลย”
“คนบ้า”
“ห้ามหนีไปไหนอีกเด็ดขาดเข้าใจหรือเปล่า”
หญิงสาวน้ำตาร่วงทั้งๆ ที่พยายามกลั้นเอาไว้แล้ว “พี่เนลสนใจด้วยเหรอคะว่าหอมจะอยู่หรือจะไป”
“ถ้าพี่ไม่สนใจ แล้วพี่จะตามมา
