“แต่เธอเป็นเมียของฉันแล้ว” เขาทวงสิทธิ์ทันควัน ก่อนจะยกเหตุผลน่าตบขึ้นมาอ้าง “ฉันนับถือพ่อแม่ของเธอ ดังนั้นฉันจึงต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่ฉันพลาดทำลงไปกับเธอ”
พลาด...? พลาดอย่างนั้นหรือ หญิงสาวน้ำตาร่วงกราว
“ใช่ค่ะ สิ่งที่เกิดขึ้นมันก็แค่สิ่งผิดพลาดในชีวิตของผู้ชายสูงส่งอย่างคุณเท่านั้น ลืมมันซะเถอะค่ะ ลืมผู้หญิงที่คุณเกลียดคนนี้ซะเถอะ”
“จะลืมได้ยังไง ในเมื่อเธอเป็นเมียของฉัน”
คนตัวโตตวาดลั่น กระชากร่างอรชรเข้ามากอด ใบหน้าหล่อเหลาก้มต่ำลงมาหา
“ไม่ใช่หรอกค่ะ ฉันก็แค่ผู้หญิงคนนั้นที่คุณเผลอตัวมีสัมพันธ์ด้วยเท่านั้น หัวใจของคุณเป็นของพี่ญะญ๋า ฉันไม่ต้องการเป็นตัวแทนของใคร”
“ญะญ๋าไม่เกี่ยวข้องอะไรด้วยแล้ว ตอนนี้เธอกลายเป็นพี่สะใภ้ของฉันไปแล้ว เรื่องนี้มีแค่เราสองคนที่ต้องเคลียร์กันให้จบ”
ยิ่งฟังเขาพูดหล่อนก็ยิ่งน้อยใจ
“ถ้าจะรีบเคลียร์ให้จบ ก็เริ่มทำในสิ่งที่เราตกลงกันไว้ดีกว่าค่ะ ฉันพลีก
