“เข้ามา... พี่หัส... โอ...”
เขาหัวเราะเบาๆ อย่างพึงพอใจ พึงพอใจที่สามารถทำให้หล่อนยอมศิโรราบได้ตามต้องการ ยามนี้หล่อนเป็นยิ่งกว่าเทียนไขที่ถูกเพลิงเผา ร่างกายของหล่อนหลอมละอาย ลิ้นแสนวิเศษที่กำลังเคลื่อนจากหน้าท้องสู่ใจกลางร่างสาวกำลังจะทำให้หล่อนแตกระเบิดออกไปเสี่ยงๆ
ไม่ไหวแล้ว... หล่อนทนไม่ไหวแล้ว...
เสียงกรีดร้องด้วยความสุขสมดังกังวานขึ้น พร้อมๆ กับร่างเปลือยงดงามที่เหยียดโค้งขึ้นราวกับคันธนู ชายหนุ่มระบายยิ้มพึงพอใจ เขาผละออกจากร่างงดงาม รีบลนลานสลัดบ็อกเซอร์ออกจากตัว และรีบกลับลงไปหา เรียวขานวลแยกกว้างออกจากกันอย่างรอคอย และก็เหมือนเวลามันหยุดสนิทอยู่กับที่ เมื่อเขาได้ควบตะบึงผ่านความคับแน่นหวานรินเข้าไปจนสุดทั้งตัว
“โอ... หยงจ๋า... หยง...”
ชายหนุ่มคำรามด้วยความลุ่มหลง หิวกระหาย และเกินกว่าคำว่าบ้าคลั่ง เขาขับเคลื่อนกายเข้าหาอย่างล้ำลึก หนักหน่วง ด้วยพลังอำนาจไม่ต่างจากราชสีห์ หญ
