"มองอะไร" มองขนาดนั้นใครจะไม่อาย ..มือเรียวรีบยกขึ้นมาปิดตรงระยะสายตาเขาไว้
"ไม่มองน่ะสิแปลก ขนาดเอามือปิดยังไม่มิดเลย" เสียงทุ้มพูดออกมาด้วยใบหน้าที่อมยิ้ม
"คนบ้า! ฉันทาเองได้" หญิงสาวก็เลยเอื้อมมือเพื่อไปแย่งยาหลอดนั้นมา
ชายหนุ่มเอามันซ่อนไว้ด้านหลัง แต่รักนรินทร์ก็ไม่ยอมแพ้ ยังคงยื่นมือตามไปเพื่อจะแย่ง จนใบหน้าของทั้งสองแนบชิด
จังหวะที่ภูมิฐานเผลอเธอก็เลยแย่งมันมาได้
"คุณจะทำอะไร" แต่พอเธอแย่งได้เขาก็จับร่างของเธอกดลงกับโซฟา
สายตาคมมองเรือนร่างระหง และต้องได้พยายามห้ามใจตัวเอง เพราะเธอกำลังเจ็บอยู่ "ก่อนที่จะเปลี่ยนใจทำอย่างอื่น เอายาคืนมา"
หญิงสาวก็เลยต้องได้คืนให้ เพราะรู้ดีว่าเขากล้าทำจริง
"คุณกลับไปได้แล้ว" พอทายาเสร็จรักนรินทร์ก็ลุกขึ้นนั่ง
"ไปไหน"
"กลับไปทำงานไง หรือไม่ก็กลับบ้านคุณไป"
"ทำไมต้องรีบไล่"
"แล้วคุณจะอยู่ที่นี่ทำไม เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย" รักนรินท
