บทที่ 114

1250 Words

แกร็ก~ "??" พอรู้ว่าใครมาเคาะประตูเท่านั้นแหละ รักนรินทร์ก็รีบปิด..แต่ก็ไม่ทัน "คุณออกจากห้องฉันไปเดี๋ยวนี้เลยนะ" แต่ดูเหมือนว่าภูมิฐานจะไม่สนใจที่เธอไล่ เขายังคงดันประตูแล้วก็แทรกตัวเข้ามา "คุณดื่มเหล้ามาเหรอ?" "ขอค้างด้วยหน่อยสิ" "คุณเห็นฉันเป็นอะไร" "ผมยังไม่รู้ เราคบกันดูก่อนไหม" มันเป็นสิ่งที่เขาคิดไว้ ในระหว่างที่เขายังไม่รู้ใจตัวเองอยากจะอยู่ใกล้เธอให้มากที่สุด "อะไรนะ?" "ในระหว่างนี้เราก็คบกันไปก่อน" "ฟังดูดีนะ คนเห็นแก่ตัว" ถ้าเขาขอเป็นแฟนเธออาจจะรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง แต่นี่แค่มาขอคบ แถมยังคบกันดูก่อนอีก "แล้วคุณต้องการแบบไหนก็บอกมาสิ" "ต้องการให้คุณออกไปจากห้องนี้" "คำก็ไล่สองคำก็ไล่ คุณจะให้ผมคิดยังไง" "คิดว่าฉันไม่สนใจคุณไง ถ้าสนใจคุณแล้วฉันจะไล่เหรอ" "ถ้างั้นแสดงว่าผมคิดกับคุณอยู่ฝ่ายเดียวหรอกหรือ" หญิงสาวทำได้แค่กลืนน้ำลายลงคอ เขาไม่คิดเหรอว่าเธอต้องเล่นตัวไ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD