บทที่ 96

1372 Words

ในเมื่อทำงานที่เดิมแล้วมองไม่เห็นความก้าวหน้าเอาสะเลย เพราะเงินที่ได้มาแค่เลี้ยงตัวเองไปได้วันๆ แต่ถ้าความหวังอันน้อยนิดที่มีคนยื่นมาให้ ทำไมพวกเขาจะไม่รีบคว้ามันไว้ ทั้งสามคนก็เลยยอมทำตาม ..และไม่ได้ให้แค่ชื่อกับนามสกุล ยังให้เอกสารที่เกี่ยวกับตัวตนของพวกเขามอบให้กับคชาไว้ และวันนี้ทั้งสามก็ไปลาออกตามที่คชาบอกด้วย "อีกแค่สามวันเองนะ แล้วนายจะทำยังไง" "อย่าพูดว่าอีกแค่สามวันสิ อีกตั้งสามวันต่างหาก" "มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เลยนะคชา!" เพราะเธอเห็นเขาทำเป็นเรื่องเล่นๆ ได้สะทุกเรื่อง "พูดกับผัวไม่เพราะเลย" "ฉันกำลังซีเรียสอยู่นะ เห็นไหมพวกเขามีความหวังกันมากแค่ไหน" ตอนที่ทั้งสามคนออกไป ญาณินเห็นรอยยิ้มของพวกเขา "แล้วใครบอกว่าจะโกหกล่ะ" "ฉันไม่พูดกับนายแล้ว" หญิงสาวกลับเข้าไปในห้องเพื่อเก็บห้องต่อ เธอคงอยู่ที่นี่ได้อีกไม่กี่วันแล้วสิ นอกจากเขาเป็นเทวดาแปลงร่างมา หรือไม่ก็เป็นลูกชายของเจ้าข

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD