บทที่ 87

1238 Words

แล้วเราจะอยู่ยังไงอีกตั้งสองวัน ..พอคิดอะไรได้หญิงสาวรีบออกมาข้างนอก เพื่อจะถามเจ้าของโรงแรมดูว่าวันนี้มีห้องว่างหรือยัง แต่คำตอบที่ได้ก็คือยังไม่ว่างเหมือนเดิม และในละแวกนี้ก็ไม่มีโรงแรมด้วย กลับเข้ามาในห้องก็อดที่จะมองดูเขาไม่ได้ เพราะดูจะชิวมาก เพราะคชายังคงนั่งมองวิวด้านนอกหน้าต่าง แถมยังฮัมเพลงแบบมีความสุข ไม่ทุกข์ร้อนอะไรเลยที่ไม่ได้เดินทางกลับ หญิงสาวเดินไปนั่งลงที่เตียง อยากจะพูดตกลงกับเขา เรื่องที่ต้องอยู่ร่วมกันอีกสองวัน แต่ถ้าพูดไปมันคงเหมือนชี้โพรงให้กระรอก เธอก็เลยเลือกที่จะไม่พูดดีกว่า คอยระวังตัวดีๆ เอา แต่จะระวังยังไงล่ะแค่นี้ก็ง่วงนอนแล้ว เพราะเมื่อคืนนี้แทบจะไม่ได้นอนเลยด้วยซ้ำ ใบหน้าหล่อของชายหนุ่มที่นั่งอยู่ริมหน้าต่าง ค่อยๆ หันกลับมาเมื่อสังเกตว่าคนที่อยู่บนเตียงเงียบ แค่มองดูก็รู้แล้วว่าเธอคงจะหลับ คชาเดินเข้าไปดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวให้ ในใจก็แอบคิดว่าพ่อกำลังจ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD