เช้าวันต่อมา..
หญิงสาวร่างระหงที่ยังอยู่ในอ้อมกอดชายหนุ่ม ก็ค่อยๆ ขยับกายแบบหมดเรี่ยวแรง ..จริงๆ แล้วเมื่อคืนนี้ ทั้งสองไม่ได้ถึงขั้นที่จะต้องใช้อาวุธลับของผู้ชาย แต่เขาก็ช่วยเธอจนสำเร็จ แล้วก็ไปช่วยตัวเองต่อในห้องน้ำ
"สายแล้วนี่?!" ได้ยินเสียงหวานพูดขึ้น คนที่กำลังหลับอยู่ถึงกับสะดุ้งตื่น
คชาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเลื่อนดู "ตายห่าแล้ว" ถึงแม้จะรีบออกไปแค่ไหนก็ไม่ทันไฟท์บิน
จริงๆ แล้วเมื่อคืนนี้ตอนที่กำลังวุ่นวายกับร่างกายของเธออยู่นั้น เขาก็คิดอยู่ว่าถ้าเสร็จแล้วก็จะตั้งนาฬิกาปลุกไว้ เพราะกลัวตื่นไม่ทัน แต่ก็ผิดแผน เพราะกว่าทุกอย่างจะผ่านพ้นไปก็หมดสภาพแบบที่เห็นนี่แหละ
"ทำไมนายถึง.."
"ถึงอะไร?"
ทั้งสองคุยกันในขณะที่กำลังรีบเก็บข้าวของที่ยังเก็บไม่หมด
"ไม่ต้องมาพูดกับฉัน!"
"เอ้าตัวเองเป็นคนพูดขึ้นมาก่อน"
"ไม่ต้องเถียงสักเรื่องได้ไหม!" หญิงสาวตะคอกไปเสียงดัง ..และเขาก็เงียบตั้งแต่ตอ
