“ไม่ยักรู้มาก่อนเลยนะครับว่าเมียพี่ติดนิยายด้วย”
“วลีชอบอ่านนิยายมาตั้งแต่เด็กๆ แล้วค่ะ ยิ่งตอนเดินไม่ได้วลีก็ยิ่งเหงา ก็ได้นิยายนี่แหละค่ะเป็นเพื่อน” หล่อนเข็นรถเข็นของมาร์ติเนซมาหยุดที่โซฟาริมหน้าต่าง “พี่มาร์ตอยู่ตรงนี้นะคะ วลีขอไปเดินเลือกหนังสือสักหน่อยค่ะ”
“ให้พี่ไปด้วยดีกว่า”
“อย่าเลยค่ะทางมันแคบ พี่มาร์ตรอวลีตรงนี้นะคะ” หญิงสาวยิ้มให้สามี ก่อนจะเดินเข้าไปด้านในที่แบ่งล็อกชั้นวางหนังสือเอาไว้อย่างเป็นระเบียบ
มาร์ติเนซที่เฝ้ามองอยู่ เห็นภรรยาพยายามเขย่งจะหยิบหนังสือเล่มหนึ่งก็อยากจะลุกขึ้นไปช่วยหยิบนัก
“หยิบถึงไหมวลี”
“ไม่ถึงค่ะพี่มาร์ต แต่เดี๋ยววลีหาเก้าอี้มารองขาค่ะ”
“วลีระวังนะครับ เดี๋ยวตกลงมา” ชายหนุ่มเป็นห่วงและกระวนกระวายจนต้องหมุนล้อรถเข็นเข้ามาอยู่ใกล้ๆ
“ไม่ตกหรอกค่ะ” สราวลีลอบยิ้ม หล่อนลากเก้าอี้มาวางแล้วปีนขึ้นไปบนนั้น
“วลี พี่ว่าไปตามคนใช้มาดีกว่า เดี๋ยวตกลงมาแข้
