“อ๊ะ...อา...อา...”
เขาโยกคลึงอย่างเมามัน บดปากกับกลีบปากนุ่มไปด้วย กระแทกกระทั้นด้วยจังหวะที่รู้จักกันแค่สองคน ไม่ช้าคนทั้งคู่ก็ไต่ไปถึงยอดสูงสุดของวิมานชั้นฟ้า เสียงคำรามด้วยความกระสันดังกึกก้อง หยาดสวาททะลักเข้าใส่ซอกหลืบลึก กล้ามเนื้อที่ผ่านการสุขสมนำหน้ามาก่อนบีบรัดรุนแรงจนแทบขาดใจ
“โอ้ว...วลีจ๋า...น่ารักเหลือเกิน...”
สองร่างกอดกันแน่น ความเป็นชายยังฝังอยู่ในร่างสาว
“หายโกรธพี่หรือยังครับ”
คนตัวเล็กที่แดงซ่านไปทั้งตัวเสหลบสายตา แต่เขาตรึงปลายคางมนและเชยขึ้น
“พี่รักวลีมากนะครับ ถ้าอะไรที่ทำลงไปแล้วทำให้วลีไม่พอใจ พี่ขอโทษ แต่ด้วยความสัตย์จริง หัวใจของพี่มีแต่วลีคนเดียว
สราวลีน้ำตาซึม มองเห็นความรักความห่วงใยจากสายตาคมกริบได้อย่างชัดเจน
“วลี...ไม่โกรธพี่มาร์ตแล้วล่ะค่ะ วลีรักพี่มาร์ต”
“ทูนหัวของพี่...” เขาชักตัวตนออกไป แล้วจูบปากอิ่ม “เรากลับห้องกันเถอะ พี่ยังมีความรักมากมายที่
