มาเรียย่นจมูกใส่สามี “แหม ก็มันน่าน้อยใจนี่คะ ขนาดไอ้คนที่โสดอยู่มันก็ยังเห็นงานดีกว่าแม่มันเลย”
“พ่อไมค์เป็นหมอ ยังไงก็ต้องให้ความสำคัญกับชีวิตคนมากกว่าเรื่องส่วนตัวอยู่แล้วล่ะ” มาริโอพูดไปตามเนื้อผ้า
“คุณก็เข้าข้างลูกชายตลอดเลย เมื่อไหร่จะเข้าข้างฉันแบบนี้บ้างคะ คุณมาริโอ”
คนเป็นสามีหัวเราะร่วน ส่ายหน้าเล็กน้อย ก่อนจะก้มหน้าก้มตากินอาหารเช้าเงียบๆ ก็เหลือแต่มาเรียนี่แหละที่ยังพูดไม่หยุด
“แม่ได้ข่าวว่าแสงแก้วคนของหนูวลีลางานเหรอ”
“เอ่อ...ใช่ค่ะคุณแม่ พ่อของแสงประสบอุบัติเหตุ แสงก็เลยต้องไปดูแลพ่อที่โรงพยาบาลน่ะค่ะ”
“อ้าว แล้วแบบนี้ใครจะดูแลหนูวลีล่ะ เอาอย่างนี้ ให้ลัลดามาช่วยดูแลไปพลางๆ ก่อนดีไหม” มาเรียพูดอย่างหวังดี แต่มาร์ติเนซขัดขึ้นเสียงสุภาพ
“ผมดูแลได้ครับ ไม่ต้องรบกวนลัลดาหรอก”
คนตัวเล็กหน้าแดงซ่าน ก้มหน้าหลบสายตาคมกริบที่จ้องมองมาพัลวัน
“พ่อมาร์ตเป็นผู้ชาย จะดูแลน้องดีได้
