“ไม่เอาค่ะคุณหนู อย่าคิดมากแบบนี้สิคะ ยังไงคุณหนูก็ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของคุณมาร์ตนะคะ ยังไงก็มีสิทธิ์ในตัวคุณมาร์ตมากกว่าผู้หญิงทุกคนในโลก”
หล่อนรู้ดีว่าแสงแก้วพยายามปลอบใจ แต่มันกลับไม่ได้ทำให้หล่อนรู้สึกดีขึ้นมาเลย
“เมียถูกต้องตามกฎหมาย...เมียที่นอนกอดกระดาษตาครุฑเอาไว้ แต่ไม่มีสิทธิ์ได้กอดผัวตัวเองเลย”
“ไม่คิดมากนะคะคุณหนู ทุกอย่างจะดีขึ้นในไม่ช้า”
หล่อนทำได้แค่ฝืนยิ้มเศร้าๆ เท่านั้น “แสงพาวลีลงไปในงานเถอะ เดี๋ยวคนอื่นจะรอ”
“แสงว่าคุณหนูเติมสีปากให้เข้มขึ้นสักหน่อยดีไหมคะ”
สราวลีส่ายหน้าน้อยๆ “แค่สีชมพูอ่อนๆ ก็พอแล้วแสง วลีไม่ชอบสีแดงแบบแม่รวีบงกชหรอก”
“เอ่อ...งั้นก็ตามใจคุณหนูค่ะ”
สราวลีฝืนยิ้มอีกครั้ง นัยน์ตาเต็มไปด้วยความเศร้าหมอง ไม่ได้มีความยินดีใดๆ ในอกเลย
แสงแก้วเข็นรถของสราวลีลงไปยังชั้นล่าง และมุ่งหน้าไปยังบริเวณที่จัดงาน ซึ่งเป็นลานกว้างตรงสระว่ายน
