หลังจากเอากระเป๋าขึ้นไปเก็บบนห้องพักเรียบร้อยแล้ว รวีบงกชก็ลงมาเดินหามาร์ติเนซ และจะใช้ข้ออ้างเรื่องสัมมนาในเย็นวันนี้เพื่อให้ได้ใกล้ชิดกับเขา แต่ก็หาชายหนุ่มไม่เจอ
“หายไปไหนนะ”
“พี่รวีหาใครอยู่เหรอครับ” แทนไทที่ลงมาเดินเล่นก่อนหน้าเดินเข้ามาทักพี่สาว
“แกมาทำอะไรตรงนี้ ทำไมไม่ไปหานังสราวลีล่ะ”
แทนไทส่ายหน้าน้อยๆ “คุณสราวลีมากับสามีเธอนะครับ จะให้ผมไปยุ่งด้วยทำไม”
รวีบงกชเดินเข้ามาหาแทนไท เงยหน้ามองน้องชายด้วยสายตาหงุดหงิด
“แกจะเป็นคนดีไปไหนนักหนาแทนไท ถ้าแกชอบ แกก็แย่งมาครอบครองสิ ดูอย่างฉันเป็นตัวอย่าง ฉันอยากได้คุณมาร์ต ฉันก็จะเอามาเป็นของตัวเองให้ได้...”
“โดยที่ไม่เกี่ยงวิธีการอย่างนั้นเหรอครับ” แทนไทขัดขึ้นอย่างไม่เห็นด้วย
“ใช่ ไม่จำเป็นต้องเกี่ยงวิธีการ ขอแค่ให้ได้ ขอแค่ให้สิ่งที่ต้องการมาอยู่ในมือก็พอ”
สีหน้าของรวีบงกชร้ายกาจขึ้นเรื่อยๆ
“และแกก็จะต้องช่วยฉันด้วย”
แทนไทรี
