โรงพยาบาล
“คุณยุพินคุณหมอให้กลับบ้านได้แล้วนะคะ คุณหมอสั่งยากลับไปทานที่บ้านด้วยค่ะ อย่าลืมทานข้าวให้ครบ และทานยาตรงตามเวลาที่คุณหมอสั่งด้วยนะคะ”
เสียงหวานใสของพยาบาลสาวเอ่ยพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน แววตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วง
“ขอบคุณนะคะ เอ่อ ส่วนเรื่องค่าใช้จ่ายหนูต้องไปติดต่อที่ไหนคะ”
ลิลินเอ่ยถามออกมา ทั้งที่ในใจเต้นแรงอย่างหวาดหวั่น ปลายนิ้วเธอกำชายกระโปรงแน่น เงินติดตัวเธอมีไม่ถึงหนึ่งหมื่นบาทด้วยซ้ำ และจากสภาพห้องวีไอพีที่แม่ได้นอนพักเพียงคืนเดียว เธอเดาได้ไม่ยากเลยว่าค่ารักษาคงสูงเกินกว่าที่เธอจะจ่ายได้แน่ๆ
แต่ยังไม่ทันที่ความกังวลจะกัดกินหัวใจจนหมดสิ้น เสียงหวานของพยาบาลก็ดังขึ้นอีกครั้ง
“ค่ารักษาของคุณยุพินถูกโอนเข้ามาแล้วนะคะ ตอนนี้ค่าใช้จ่ายทั้งหมดเคลียร์ไปเรียบร้อยแล้วค่ะ”
ลิลินชะงัก ร่างทั้งร่างแข็งค้างไปชั่วขณะ เธอหันขวับไปมองหน้าผู้เป็นแม่อย่างไม่อาจปิดบังความตกใจได้ ขณะที
