จบความเป็นเด็กเสี่ย

ท่าทีดีใจของเธอทำให้สมิติยิ้มให้ “ยังไม่นอนเหรอเรา” “ยังค่ะ กำลังคิดอะไรเพลินๆ” เธอลุกมาหาเขา “พี่หมิงมาดึกจังค่ะ” “พี่เพิ่งกลับจากไปคุยงาน ช่วงนี้งานยุ่งมากแล้วไก่เป็นยังไงบ้าง” สมิติตอบเขาถอดเสื้อนอกออก ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตลงมาสามเม็ด หญิงสาวเห็นดังนั้นจึงรีบบอก “ไก่จะไปเตรียมน้ำให้ แช่น้ำอุ่นสักหน่อยไหมคะ” “จ้ะ” สมิติรับคำขณะที่ถอดนาฬิกาออกวางบนโต๊ะ นาฬิกาแสนแพงเรือนหลักล้านแต่เขาสามารถวางตรงไหนก็ได้ในห้องนี้โดยที่ไม่ต้องกลัวหาย ชายหนุ่มก้าวเข้าห้องน้ำด้วยชุดเสื้อคลุมอาบน้ำตัวเดียว เธอกำลังจะออกไปตามเขาพอดี “แช่น้ำกับพี่ได้ไหมไก่” ร่างสูงเข้าประชิดตัว มือดึงสายเสื้อนอนเธอจนหลุดจากไหล่ ริมฝีปากจูบพรมไปทุกที่ที่สามารถแตะต้องถึง กฤติกาตัวอ่อนยวบเธอยอมให้เขาจับจูงลงอ่างน้ำไปด้วยกัน กว่าจะได้ออกมากินเวลาไปเกือบสองชม. เช้าวันต่อมาเธอขยับตัวตื่นแต่สมิติยังหลับสนิท เธอจูบผะแผ่วที่ปลายคางก่อนจะลุกขึ้นไปจัดการธุระส่วนตัว 'เธอรักเขา' กฤติกาบอกตัวเองพลันใจนึงเหี่ยวแฟบลงเมื่อนึกถึงความเป็นจริงว่าเธอไม่มีสิทธิ์จะรักเขาเลย หญิงสาวปัดความคิดนั้นออกจากหัว เธอเปิดตู้เย็นเตรียมอาหารเช้าไว้รอสมิติตื่นเพราะรู้ว่าเขาไม่ใช่คนตื่นสายถึงแม้จะนอนดึก ปกติแล้วหากมาค้างที่นี่เขาจะไม่รีบร้อนกลับ ชายหนุ่มมักจะอยู่กับเธอในวันอาทิตย์เกือบเต็มวันบางครั้งค้างวันอาทิตย์ต่อแล้วไปทำงานเช้าวันจันทร์ด้วยซ้ำ เธอทำโน่นทำนี่หนึ่งชม.ต่อมาทุกอย่างเรียบร้อย สมิติโผล่หน้ามามองในครัวก่อนจะเดินมาหา “ทำอะไรน่ะไก่ น่ากินจัง” เขาทัก กอดเธอจุ๊บลงเรือนผมแล้วปล่อย ผละออกไปนั่งที่โต๊ะอาหารรอเธอมาทานด้วยกัน กฤติกาชงกาแฟมาวางให้เขาโดยที่ชายหนุ่มไม่ต้องบอก เขาพึมพำขอบคุณจากนั้นจึงเริ่มทานกันเงียบๆ เมื่อทานเสร็จเขาจึงเริ่มพูดสิ่งที่ตั้งใจไว้มานาน “ไก่เรียนจบแล้วพี่ดีใจด้วย พี่มีอะไรจะบอก” “คะ” เธอมองหน้าเขา สังหรณ์ใจว่าจะมีเรื่องไม่ดี “ที่บ้านจะให้พี่หมั้น ตอนนี้ไก่เองก็เรียนจบแล้วมีงานดีๆ ทำ ไก่คงไม่จำเป็นต้องมาอยู่แบบนี้ พี่อยากให้ไก่มีอนาคตดีๆ ไก่เข้าใจพี่ใช่ไหม” เหมือนโลกถล่มตรงหน้า กฤติกาน้ำตาไหลเมื่อสมองประมวลผลคำพูดของเขาได้แล้ว สมิติมองเธออย่างเห็นใจแต่เขาอยู่กับเธอในฐานะนี้ตลอดไปไม่ได้ ตัวกฤติกาเองก็น่าจะรู้ดี “พี่ให้ไก่เป็นอิสระ แต่ถึงยังไงต่อไปถ้าไก่มีปัญหาอะไรบอกพี่ได้ทุกเรื่อง คิดว่าเราเป็นพี่น้องกันก็ได้” เขาพูดต่อ กฤติกาปาดน้ำตาออก ยังไงซะวันนี้ก็ต้องมาถึงเธอรู้ดี “ไก่เข้าใจค่ะ ไก่จะรีบย้ายออก” “ไม่ต้องก็ได้ พี่ยกห้องนี้ให้” สมิติเดินออกจากห้อง หลังจากที่พูดประโยคนั้นจบ กฤติการ้องไห้ทั้งวัน เธอบอกตัวเองว่าให้ร้องไห้ให้พอสมิติไม่ผิดอะไร เป็นเธอที่ผิดเองล้ำเส้นที่เขาขีดไว้ไปรักเขาเอง คืนนั้นเธอเก็บของส่วนตัวเลือกไปเฉพาะของที่เธอซื้อเอง ประโยชน์อะไรที่จะอยู่ที่นี่ ถึงสมิติจะบอกว่ายกให้แต่ก็เป็นแค่คำพูดปากเปล่าห้องยังเป็นชื่อเขา เธอคงไม่อยู่รอถึงวันที่ผู้หญิงคนใหม่ของเขามาไล่เธอออกจากห้อง ######### ถ้าพี่จะมาแค่บอกเลิก มาถึงแล้วบอกเลยก็ได้ไม่ต้องมาค้างอีกคืน ไม่ต้องให้ลูกไก่ทำอะไรๆ ให้แบบนี้หรอก มันเจ็บใจ