นายช่างที่เข้ามาทำเตาอบในครั้งนี้ล้วนเคยเป็นทหารที่ปลดประจำการจากอาการบาดเจ็บจนไม่สามารถปฎิบัติภารกิจต่อไปได้ บางคนไม่ได้รับบาดเจ็บถึงขั้นพิการ แต่ร่างกายก็ไม่สามารถอดทนต่อการฝึกหนักหรือภารกิจที่ต้องใช้การเคลื่อนไหวที่รวดเร็วแม่นยำได้อีก
ผู้พันเสิ่นจึงลงทุนให้พวกเขาก้อนหนึ่งเพื่อสร้างอาชีพนี้ขึ้นมาเลี้ยงดูตนเอง และไม่ได้มีเพียงสามคนนี้เท่านั้น ยังมีพลทหารที่ปลดประจำการและได้รับความช่วยเหลือแบบเดียวกันอีกหลายสิบชีวิต
พวกเขาอยู่รวมกันเป็นกลุ่มใช้ทุนที่ผู้บังคับบัญชาเสิ่นเฟยหลงออกให้ในการซื้อเครื่องมือมาประกอบอาชีพ แบ่งปันความรู้ที่ตนมีอยู่ให้คนในกลุ่มจนสามารถรับจ้างทำงานเหล่านี้ได้ และฝีมือก็เข้าขั้นดีเยี่ยมจนได้รับการยอมรับจากลูกค้าหลายราย ซึ่งลูกค้าส่วนหนึ่งก็มาจากการแนะนำของผู้พันเสิ่นและเพื่อนทหารที่ยังปฎิบัติหน้าที่อยู่อีกด้วย
เสิ่นเฟยหลงมองภาพแบบที่ถืออยู่ในมือสลับกับเตาอบจริงตรงหน้
