ยัยผิงผิงยืนหลบอยู่หลังเสาไม้แกะสลักหน้าห้องทำงานของพี่คิน หัวใจเต้นรัวแรงจนกลัวว่าคนที่อยู่ข้างในจะได้ยินเข้า ยัยดาวนะยัยดาว เมื่อกี้ยังทำสำออยมาสคาร่าเลอะร้องไห้โฮอยู่เลย พอตกดึกกลับมาทำตัวลับๆ ล่อๆ เป็นขโมยย่องเบาซะอย่างนั้น .. เอาแล้วไงยัยดาว แอบเข้าไปทำอะไรในห้องพี่คินกลางดึกขนาดนี้ อย่าบอกนะว่าเข้าไปแอบติดเครื่องดักฟัง หรือว่าจะเข้าไปขโมยเอกสารสิทธิ์ที่ดินของพ่อฉันไปให้คุณอาคนชั่วนั่นน่ะ.. ผิงผิงเม้มปากแน่นพลางค่อยๆ ย่องตามเข้าไปเงียบๆ โดยไม่ลืมคว้าแจกันเซรามิกที่วางอยู่บนโต๊ะตัวเล็กติดมือไปด้วยเผื่อฉุกเฉิน แสงสว่างจากหน้าจอมือถือในห้องมืดสลัวทำให้เห็นหลังของดาวที่กำลังรื้อค้นลิ้นชักโต๊ะทำงานของคินอย่างบ้าคลั่ง มือของเธอสั่นเทาขณะที่พยายามจะหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลออกมาถ่ายรูปเก็บไว้ ผิงผิงเห็นแล้วก็ควันออกหู ความเกรงใจที่เคยมีให้ในฐานะแขกของบ้านหายวับไปกับตา "ทำอะไรอยู่เหรอคะคุณดาว

