ใช้เวลานานพอสมควรรถก็เลี้ยวเข้าจอดหน้าบ้านหลังที่ฉันคุ้นเคย คุณธีร์ปล่อยมือฉัน เขาเปิดประตูลงจากรถ โน้มตัวมามองหน้าฉัน
“ลง”
“...” ฉันนั่งกอดอกด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง
คิดว่าบอกให้ลงก็จะลงเหรอ ฉันจะไม่ฟังคำสั่งเขา ยังไงก็จะไม่ทำตามเขา หากฉันทำตามเขายิ่งจะได้ใจ
“เหมือนว่าหลายปีที่เราอยู่ด้วยกันมาเธอจะไม่เคยเห็นพี่ตอนโมโหเพราะหมดความอดทนใช่ไหมบัวบูชา” น้ำเสียงเขาเหมือนจะเปลี่ยนไป ฟังแล้วรู้สึกเย็นเยือก
บอกตามตรงว่าฉันเริ่มกลัว
“ใจเย็นหน่อยพี่ธีร์ เดี๋ยวผมคุยกับน้องเอง” พี่ธารณ์เอ่ยแทรก เหอะพี่น้องกันช่วยกันพูดอีกตามเคย ก็เหมือนที่เขาบอกเรื่องฉันให้คุณธีร์รู้ทั้งที่รับปากดิบดี
“กูเป็นผัวยังไม่ฟังกู แล้วมึงคิดว่ามึงเป็นใครเขาจะฟังมึง”
ครั้งแรก ครั้งแรกเลยจริง ๆ ที่คำว่าผัวหลุดออกจากปากคุณธีร์ หลุดออกมาด้วยน้ำเสียงไม่น่าฟังทั้งยังมีคำหยาบ
และก็คงพูดเพราะความเมา เพราะปกติเขาไม่พูดว่าเป็นผัวฉั
