แค่เด็กเลี้ยง 33 รู้อยู่แก่ใจ

เช้าวันนี้มันคงเป็นเช้าที่ผมรู้สึกดีที่สุดในรอบหลายเดือนเพราะได้ตื่นมาแล้วมองเห็นหน้าเธอ เธอที่ผมเคยมองข้าม เธอที่ผมเห็นเป็นแค่ของตาย วางทิ้งไว้ตรงไหนก็ได้ เมื่อไหร่ที่คิดถึงก็ค่อยกลับมาหา ไม่คิดเหมือนกันว่าของตายเมื่อมันหายไปจะทำให้ผมหายใจลำบากขนาดนี้ ผมคิดถึงเธอจนไม่เป็นอันทำอะไร ตามหาในที่ที่คิดว่าเธอจะไป ทว่าหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ จากที่คิดว่าได้แต่งงาน ได้ใช้ชีวิตกับคนที่รักมานานแล้วจะมีความสุข แต่เมื่อรู้ว่าบัวกับลูกหายไปคำว่าความสุขก็เหมือนจะหายไปด้วย เธอกับลูกหายไปผมถึงได้รู้ว่าที่ผ่านมาผมรักเธอมานานแล้ว แค่เธออยู่ใกล้และง่ายผมก็เลยไม่ใส่ใจ แม่ผมอยากให้แต่งงานสักที รอบนี้แม่จริงจังมาก ถ้าผมไม่มีใครแม่ก็จะหาคนมาแต่งด้วย ผมที่ทดลองคบหาดูใจและทำคะแนนกับลิลิจึงเอ่ยชวนลิลิมาแต่งงานและใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน ทุกอย่างที่คิดมันลงตัวเลยล่ะ ขอแค่เป็นลิลิ เกริ่นก่อนว่าลิลิเป็นผู้หญิงที่ผมแอ