หมอกหันกลับมาหาคนรักที่อยู่บนเตียง ดวงตาคมลุกวาว ก่อนจะโน้มตัวกลับไปหาเธออย่างรวดเร็ว เขาไม่อยากเสียเวลาไปกับการเล้าโลมอีกต่อไป มือหนาจึงแหวกขาของช่อแก้วออก แตะไปบนกลีบข้างร่องรักอวบอูมที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำหวานสีใส ซึ่งไหลซึมออกมาด้วยความต้องการที่อัดอั้น
นิ้วเรียวยาวของหมอกที่ชโลมไปด้วยน้ำสีใสไหลเยิ้มของช่อแก้วเอง กดลึกลงไปในร่องสวาทที่กำลังขมิบตอดรับอย่างเชื้อเชิญ
“อ๊ะ! อื้อออ…” ช่อแก้วขยับแอ่นสะโพกเล็กน้อยเพื่อรับสัมผัสจากนิ้วของหมอกโดยอัตโนมัติ เสียงครางหวานนั้นหลุดออกมาอย่างไม่อาจกลั้น
แต่ความรู้สึกที่ท้วมท้นนี้ทำให้นิ้วเรียวยาวของหมอกมันไม่อาจทดแทนได้ มันทำให้ต่างคนต่างรู้สึกว่าไม่ทันใจอีกต่อไปแล้ว หมอกค่อย ๆ ถอนนิ้วออก แล้วจับเอาแก่นกายร้อนผ่าวที่แข็งขึงเต็มที่ของเขาจ่อเข้าไปที่ปากทางรักที่เปิดอ้ารอรับ เขากดปลายหัวหยักบานเข้าไปช้า ๆ สัมผัสได้ถึงความคับแน่นและผนังอ่อนนุ่มที่ตอดรัดอย
