เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นในห้องทำงานทำให้หมอกต้องวางปากกาในมือลงอย่างรวดเร็ว หน้าจอโชว์เบอร์ของโรงเรียนที่เขาเพิ่งจากมาเมื่อเช้าตรู่ ความรู้สึกไม่สบายใจแวบขึ้นมาในใจทันที เขาเหลือบมองนาฬิกาบนผนัง พบว่าเป็นเวลาบ่ายโมงตรง ยังไม่ถึงเวลาเลิกเรียน หมอกเกิดความสงสัยทันทีว่าทำไมครูถึงโทรมาในเวลานี้ เขาจึงกดรับสายด้วยน้ำเสียงนิ่ง ๆ
“สวัสดีครับ ม่านหมอกรับสายครับ”
ปลายสายเป็นเสียงของคุณครูกีตาร์ที่ดูร้อนรนเล็กน้อย “สวัสดีค่ะคุณม่านหมอก คุณม่านหมอกว่างคุยสักครู่ไหมคะ พอดีมีเรื่องด่วนของน้องข้าวหอมน่ะค่ะ”
“ครับ มีอะไรเหรอครับคุณครู” หมอกถามด้วยน้ำเสียงที่เริ่มเป็นกังวลมากขึ้น
“คือ...เด็ก ๆ ทะเลาะกันนิดหน่อยค่ะ แล้วตอนนี้ก็ได้เชิญทางคุณพ่อคุณแม่ของเด็กอีกฝ่ายมาแล้วค่ะ แต่ก็มีเรื่องเข้าใจผิดกันนิดหน่อยค่ะ ทางเราพยายามอธิบายอยู่แต่ไม่ค่อยเป็นผลค่ะ เลยอยากจะเชิญทางคุณม่านหมอกกับคุณช่อแก้วมาพูดคุยกันด้ว
