“ที่เงียบ เพราะคิดไม่ถึงว่าฉันจะรู้ความจริงใช่ไหม”
ราชันย์บีบกระป๋องเบียร์ในมือแน่น แม้ผ่านมานาน แต่ความรู้สึกเจ็บยังบาดลึกอยู่ทุกครั้ง ยิ่งตอนที่เขานึกเห็นภาพไอรินอยู่ใต้ร่างอาจารย์ปวินด้วยเรือนร่างที่เปลือยเปล่า มันยิ่งทำให้เขาเหมือนไอ้โง่ตัวหนึ่ง
“ฉันเงียบ เพราะไม่คิดว่านายจะมีความคิดทุเรศ ๆ แบบนี้ต่างหาก”
เธอส่ายหน้าช้า ๆ อยากจะตบหน้าเขาเพื่อเรียกสติสักที ทำไมถึงกล้าพูดอะไรแบบนี้ออกจากปากได้ ทั้งที่ทุนนั้นเธอปฏิเสธไปตั้งนานแล้ว หากเธอเอาตัวเข้าแลก เธอจะปฏิเสธเพื่ออะไรกัน
“แล้วเนี่ย... มันคืออะไร”
เขาข่มอารมณ์ที่กำลังขุ่นเคือง ล้วงมือไปหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าแล้วกดเลื่อนหาภาพที่เก็บซ่อนไว้อย่างดี
ภาพหน้าจอถูกโชว์ขึ้นต่อหน้าไอรินที่นิ่งค้างไปอย่างไม่อยากเชื่อสายตา เธอรีบคว้าโทรศัพท์ในมือเขามาดูใกล้ ๆ และได้เห็นว่าเป็นภาพของเธอที่กำลังเปลือยตัว แต่มันไม่มีทางเป็นเธอไปได้
ไม่ใช่ว่าอา
