บทที่ 107

1321 Words

"ถ้างั้นฉันออกไปนอนก่อนนะ มีอะไรโทรเข้าเครื่องฉันได้เลย" อลิสไม่ได้สังเกตสีหน้าของเพื่อนตอนที่บอกว่าตุนท์ออกไปทำงานกับข้าวปุ้น เพราะทั้งสองก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยไปทำงานให้เสี่ยด้วยกัน จนถึงช่วงเย็นก็ไม่เห็นเขากลับมา ระย้าเลยลงไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อจะเข้าที่ทำงาน ตอนลงบันไดเธอก็ทุลักทุเลหน่อย เพราะต้องใช้แค่ปลายเท้าสัมผัสกับพื้นในท่าเขย่ง ลงมาถึงข้างล่างเธอก็เดินไปด้านหลัง เพราะถ้าให้อ้อมไปเข้าด้านหน้าคงไม่ไหวแน่ "ระย้า?" อลิสว่าจะเอาข้าวไปให้เพื่อนในห้องก่อนลงมาทำงาน พอไม่เห็นระย้าอยู่ในห้องนอนเลยลงมาข้างล่าง เจอพนักงานอยู่แถวนั้นอลิสเลยถามไปว่าเห็นระย้าไหม พนักงานก็บอกไปตามที่เห็น ตามเข้ามาด้านในก็เห็นว่าเพื่อนนั่งอยู่โต๊ะทำงานแล้ว "ทำไมเธอรีบมาทำงานจังเลยขาเดินได้แล้วเหรอ" "ฉันไม่อยากหยุดงานหลายวัน" "ถ้างั้นเธอห้ามเดินออกไปข้างนอกนะ งานด้านนอกเดี๋ยวฉันจะดูเอง" ตอนที่อลิสออกไปด้

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD