เธอทำอะไรไม่ถูกเลย ต้องเริ่มจากตรงไหนก่อนก็ยังไม่รู้ ตอนนี้สมองสั่งการไม่ทันแต่ก่อนอื่นเธอต้องไปลางานก่อน พอหยิบกระเป๋าได้ก็รีบไปที่ห้องของเสี่ยนเรศวร
แต่พอมาก็ไม่เห็นเสี่ย อลิสเลยไปที่ห้องทำงานของภาณุ เพราะบอกภาณุก็ไม่ต่างจากบอกเสี่ย
"แล้วจะกลับยังไง"
"นั่นสิจะกลับยังไง" ขึ้นเครื่องตอนนี้ก็คงไม่มีเครื่อง รถโดยสารก็ไม่รู้จะมีหรือเปล่าดึกขนาดนี้แล้ว จะทำยังไงดี "เดี๋ยวอลิสหาทางกลับเองค่ะ ฝากคุณภาณุด้วยนะคะ"
"ถ้ามีข่าวยังไงก็ติดต่อมาบ้างนะ"
"ขอบคุณมากค่ะ" อลิสไม่มีเวลาแจ้งใครเลย เธอไม่ได้กลับไปที่ห้องด้วยซ้ำ มีแค่กระเป๋าสะพายใบเดียวก็รีบออกมาเรียกรถ
บ้านเกิดของเธอเป็นคนเชียงราย ผิวพรรณของเธอถึงได้ขาวสะอาด ภูมิประเทศแถวนั้นเอื้ออำนวยให้ด้วย เพราะแบบนี้แหละเธอถึงได้สนิทกับพิมพ์ พิมพ์ก็เป็นคนภาคเดียวกันแต่ก็อยู่คนละจังหวัดเลยคุยกันถูกคอ
พอมาถึงคิวรถที่จะขึ้นเหนือ มีรถคันสุดท้ายกำลังจะออก
