ห้องพักของที่นี่นอกจากเตียงแล้วอย่างอื่นถ้าพนักงานต้องการคือต้องจัดซื้อมากันเอง ห้องเธอเลยมีแค่เตียง และก็โต๊ะวางของซึ่งเอาไว้นั่งทานข้าวด้วย จริงๆ มันคือโต๊ะอเนกประสงค์ เพราะแม้เวลาแต่งหน้า เธอก็มานั่งอยู่ตรงนั้น พอได้ยินว่าเขาต้องไปทำงานให้กับเสี่ยสมิงดำ อลิสก็รู้สึกใจหวิวๆ ยืนไม่อยู่เลยเดินไปนั่งลงตรงนั้น
เธอรู้ว่างานของเขาเสี่ยงตายทุกวินาที ถึงแม้จะรู้ว่าเขาเก่ง แต่พอมีความรู้สึกดีๆ ให้กับเขาแล้วก็อดเป็นห่วงไม่ได้
ในห้องเงียบไปครู่หนึ่งก่อนที่ทันน์จะเอื้อมลงไปหยิบเสื้อผ้าที่ถอดทิ้งไว้ขึ้นมาสวมใส่ โดยที่ไม่ได้พูดอะไร จนใส่ผ้าเสร็จแล้วเดินมาที่หน้าประตู
"คุณจะไม่พูดอะไรกับฉันหน่อยเหรอ"
"จะไปทำงานให้เสี่ย"
"ฉันรู้แล้ว แต่มันคืองานอะไรล่ะ มันอันตรายมากไหม"
"ไม่มีอันตราย" ไม่มีงานอะไรอันตรายสำหรับเขาอยู่แล้ว
"ฉันไม่เชื่อ ทุกงานที่เรียกตัวคุณมันอันตรายทั้งนั้นแหละ"
"เคยเรียกผมออกมาหา
