"โอ๊ย" ระย้าตกใจอยู่ดีๆ ก็มีคนมาอุ้ม แต่พอมองเห็นว่าเป็นเขา เธอเลยรีบเอามือโอบต้นคอคนที่อุ้มไว้แน่นเลย
"ทำอะไรไม่ระวังเลย"
"แล้วใครล่ะเป็นต้นเหตุ" ถ้าเธอไม่ตกใจเสียงที่เขากระแทกแก้วน้ำจนหันไปมองคงไม่ชนแก้วของตัวเองตกลงไปแตกแบบนี้หรอก
ตุนท์อุ้มเธอออกมาจากร้านค้า แล้วพาตรงกลับไปทางห้องพัก
"ทำไมคุณไม่ไปส่งฉันที่ทำงาน"
"ยังจะไปทำงานได้อีกเหรอ"
"แค่นั่งทำงานคงไม่เป็นอะไร ไปทำแผลในที่ทำงานดีกว่า"
"ไม่ต้องพูดมาก"
"พูดกับคนอื่นดีๆ ไม่เป็นหรือไง ทำไมต้องเอาแต่ดุด้วย"
ถึงแม้เธอจะตัวไม่หนักมาก แต่เขาอุ้มมาไกลขนาดนี้ก็ต้องมีล้าบ้าง แถมยังต้องอุ้มขึ้นไปชั้นบนอีก ถ้ายังคงพูดต่อล้อต่อเถียงกันอยู่มีหวังหมดแรงก่อนพอดี
"อย่าบอกนะว่าจะอุ้มฉันขึ้นบันไดด้วย" หญิงสาวปล่อยมือพร้อมกับดิ้นจะลงเพื่อให้เขาปล่อยเธอ ใครจะกล้าให้อุ้มเดินขึ้นบันไดล่ะ
"แล้วเดินไหวเหรอ"
"ดีกว่า ตกลงมาทั้งสองคน"
"ไม่ตกหรอกน่า
