ญาณินใช้สองมือจิกโซฟาแน่น เธอรู้สึกเหมือนใจจะขาด ถูกความเสียวซ่านเล่นงานจนน้ำตาไหล
“นนท์ ยะ..หยุดก่อน” เธอจะตายรึเปล่า หญิงสาวถามตัวเอง
ชานนท์ไม่หยุด เขาใช้ลิ้นจ้วงเข้าไปในร่องรูเล็ก สองมือเขายกสะโพกเธอขึ้นให้ลอยจากเบาะ เพื่อจะได้ดื่มชิมได้ถนัดๆ รับรู้อาการเกร็งกระตุก เธอหวีดร้องเบาๆ ร่างอ่อนระทวยหมดแรง เขาจับขาเธอลงมาวางกับพื้นตามเดิม
“อยากทำแบบในหนังรึเปล่า” คำถามนั้นทำให้เธอลืมตา
“ทะ ทำอะไร” เธอมองตามสายตาเขาเห็นนางเอกในจอกำลัง..ดูดไอติมอย่างเมามัน หญิงสาวหน้าแดงแปร๊ดได้ยินเสียงรูดซิปกางเกง เสียงผ้าสวบสาบหันมามองคนที่ยังยืนค้ำหัวเธออยู่ และไอ้นั่นมันกำลังชี้หน้าเธอ
“ครั้งแรกจับก่อนก็พอ ยังไม่ต้องโมคหรอก” ชานนท์พูด เขาจับมือเธอวางลงบน “สิ่งนั้น” ที่มันกำลังเต้นตุ๊บๆ
“มันใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ” เธอครางเบาๆ ขณะที่มือเริ่มชักรูดตามจังหวะที่ถูกนำให้ทำตาม
ยิ่งจับยิ่งรูดเธอก็ยิ่งรู้สึกว่านนท์น้อยโตขึ้นอีก มีหยดน้ำซึมออกมาเหนียวเหนอะหนะ
“เร่งอีกนิด นินเร็วๆ” เสียงกำกับนั่นทำให้เธอเงยหน้ามองเขา เห็นชานนท์หลับตาครางกระเส่า เธอจึงเร่งจังหวะรูดขึ้นลงให้เร็วขึ้น อีกมือหนึ่งแตะที่ปลายหัวนั้นพอใจที่อีกฝ่ายทำท่าเหมือนสะดุ้ง
“อ่า...นิน ดีมาก ดีสุดๆ” เขาเอ่ยชม ชานนท์ตัวกระตุกเขาดึงทิชชู่ที่วางใกล้ๆ กันมารับน้ำที่พุ่งออกมาได้ทัน ไม่งั้นคงเลอะหน้าเธอหรือผมญาณินแน่
หลังจากสุขสมไปแล้วคนละรอบชานนท์ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตามเดิม คว้าตัวญาณินมากอดแล้วจูบปากเธอดูดดื่ม เธอเผลอตัวตอบรับสัมผัสนั้นจนลืมว่าเมื่อครู่ตัวเองยังบอกว่าจูบแบบนี้น่ากลัว
มือใหญ่เลื่อนไปตามแผ่นหลัง สอดมือเข้าใต้เสื้อไต่มือไปทั่วผิวเนียนลื่น ชานนท์ถอนปากออกเห็นแววตาเธอหวานฉ่ำ
“อยากต่อไหม” เขาถาม
“อยาก..แต่ไม่ใช่กับเธอ เราเป็นเพื่อนกันนะ” ญาณินตอบตามตรง
“ทำไมล่ะ เราก็เป็นเพื่อนกันต่อได้เหมือนเดิมนี่”
ญาณินไม่เห็นด้วย เธอไม่เคยเห็นว่าหญิงชายที่มีสัมพันธ์เกินเลยแล้วจะเป็นเพื่อนกันต่อได้
“มีด้วยเหรอแบบนั้น”
“เอฟแอนด์บีรู้จักไหม” ชานนท์ถาม
“food&beverage เหรอ” เกี่ยวกันตรงไหน ญาณินงง
“friend with benefit ต่างหาก” ชานนท์หัวเราะ
“แน่ใจนะว่าเราจะคบกันแบบนั้นได้” เธอย้ำ
“แบบไหนก็ได้ ฉันไม่มีใคร ไม่มีปัญหา” ชานนท์ไม่คิดจะแต่งงานหรือมีแฟนอยู่แล้ว ส่วนมากงานเขารัดตัวจนเพื่อนในกลุ่มค่อนขอดว่าเขามี “งาน” เป็นเมีย
“แล้วถ้าวันนึงฉันเจอคนที่จะรักล่ะ” หญิงสาวถามต่อ
“ถ้ามีวันนั้นเราก็จะเป็นเพื่อนปกติกันแบบเดิมไง” ชานนท์ตอบ เขาก้มลงซุกไซ้ซอกคอของเธอมือดึงเสื้อเธอถลกขึ้นให้สูงเรื่อยๆ
ญาณินดันตัวเขาออกห่าง
“เดี๋ยวนนท์ ฉันอยากอาบน้ำก่อน”
“ไปอาบด้วยกันเลยก็ได้” ชานนท์รวบตัวเธอพาดบ่าเดินเข้าไปที่ห้องน้ำที่อยู่ในห้องนอนอีกที
“ลงอ่างไหม” เขาถามพร้อมกับที่มือช่วยดึงเสื้อที่ยังติดตัวเธอออกไป
“ไม่ ฉันยังไม่ได้เชี่ยวขนาดนั้นนะ” ญาณินบ่นอุบอิบ
ชานนท์หัวเราะ หันมาถอดเสื้อตัวเองแล้วดันเธอเข้าไปในห้องกระจกที่เป็นส่วนอาบน้ำ เปิดน้ำจากฝักบัวแบบ Rain Shower แบบไม่ให้เธอตั้งตัวจนหญิงสาวโวยวาย
เขาปิดน้ำกดครีมอาบน้ำมาฟอกตามตัวให้ญาณิน สัมผัสลงน้ำหนักเป็นพิเศษที่ทรวงอกคู่งาม เขาใช้สองนิ้วคีบยอดถันดึงขึ้นมาจนเธอคราง ชายหนุ่มจึงเลื้อยมือลงต่ำไปยังที่ท้องน้อย เธอจับมือเขาไว้ทันควัน
“ฉันอาบเองได้”
“เธอฟอกสบู่ให้ฉันบ้างดีกว่า” ชานนท์กดครีมอาบน้ำใส่มือเธอ ญาณินลังเลในทีแรกแต่ในที่สุดเธอเริ่มฟอกฟองครีมนั้นไปตามแผ่นอกกว้าง ท้องที่มีลอนกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ จากที่เงอะงะในที่แรกกลายเป็นว่าเธอเริ่มสนุกด้วย
หญิงสาวใช้นิ้วบี้ที่ห***มเขาบ้าง อยากรู้ว่าจุดนี้เป็นจุดอ่อนไหวของเขารึเปล่า เธอลูบไปตามขนหน้าอกที่มีรำไรเป็นแนว
“มีขนหน้าอกด้วยเหรอ” เธอถาม
“ฮื้อ ชอบไหม”
หญิงสาวพยักหน้า “เซ็กซี่ดี” เธอเพลิดเพลินกับการสำรวจร่างกายของอีกฝ่าย แปลกว่าเป็นเพื่อนกันมาห้าปีเธอไม่เคยเห็นชานนท์ในมุมมองของผู้ชายคนหนึ่งเลย
“พอก่อนนิน” ชานนท์เปิดน้ำให้ชำระล้างครีมฟองจากร่างของเขาและเธอออกไปจนหมด จากนั้นเขาดันตัวเธอให้พิงผนังห้องน้ำ
“แยกขาหน่อย” เขาคุกเข่ากับพื้นจับสองขาเธอกางออก เขายกขาข้างหนึ่งของเธอยกวางบนขอบอ่าง ก้มหน้าลงไปที่เนินเนื้อกลางกาย หญิงสาวสอดมือเข้าไปในเรือนผมสั้นจิกเล็บลงกับหนังศีรษะเขาแต่ไม่แรงนัก
“อะ..อื้อ นนท์เราจะยืนไม่ไหว” เธอพูดเสียงกระท่อนกระแท่น
ชานนท์ดื่มกินของเหลวที่ขับออกมาจากร่างของเธอเหมือนคนกระหายน้ำ กลิ่นสาปสาวช่างหอมหวานจนเขาแทบจะไม่อยากรออีกแล้ว ลิ้นสากเลียปาดไปตามติ่งเนื้อจนถึงช่องทางเล็กคับแคบ หญิงสาวกัดริมฝีปากแน่นไม่อยากร้องออกมา
“ร้องดังๆ ก็ได้ ห้องเราเก็บเสียง” เขาเงยหน้าบอกและใช้สองมือยึดสะโพกเธอให้อยู่นิ่ง ห่อลิ้นเป็นกรวยสอดแทรกเข้าไปในร่างเธอรัวเร็ว ไม่นานนักญาณินหวีดร้องหายใจหอบถี่ ขาอ่อนจนจะยืนไม่ไหว
เจ้าของห้องอุ้มร่างอ่อนปวกเปียกมาวางบนที่นอน เขาเอื้อมมือไปที่ลิ้นชักหัวเตียงหยิบซองฟอยล์ออกมาฉีกสวมเข้าไปที่ความแข็งขึงทันที ชานนท์แนบร่างลงจูบปากเธออีกครั้งจนเธอตาปรือ เขาลุกขึ้นคุกเข่าแยกเรียวขาเธอออกกว้าง จดจ่อตัวเองลงที่ปากทางความคับแคบเดินหน้าช้าๆ
“เจ็บไหมนิน” เขาแน่ใจว่าเตรียมความพร้อมให้เธอจนเกินพอแต่ในครั้งแรกเธอก็คงเลี่ยงความเจ็บไม่ได้อยู่ดี
ญาณินนิ่วหน้า เธออึดอัดจนไม่กล้าขยับตัว
“มันบอกไม่ถูกอ่ะ อึดอัดด้วย เจ็บด้วย” ณ ตอนนี้เหมือนเธอกำลังถูกตอกตรึงจนแทบไม่กล้าหายใจ
ชานนท์หยุดการเคลื่อนไหวที่ส่วนล่าง เขาหันมาสนใจกับทรวงอกคู่งามเริ่มเล้าโลมเธอใหม่ มือหนึ่งสอดไปด้านล่างคลึงติ่งเนื้อจุดอ่อนไหวของเธอจนหญิงสาวลืมตัวเลิกเกร็ง เขาเริ่มขยับตัวเข้าออกช้าๆ เพื่อให้ร่างกายเธอปรับตัวได้
เพียงไม่นานเธอขยุ้มผ้าปูที่นอนแน่น ความเจ็บความอึดอัดหายไปเกือบหมด เหลือเพียงความรู้สึกอยากให้เขาเติมเต็มให้จนสุด ญาณินครางเป็นสำเนียงที่เธอไม่คิดว่าตัวเองจะทำได้และเธอรู้สึกว่าอีกฝ่ายพอใจที่เธอทำแบบนั้น
ชานนท์กัดฟันเขาต้องใช้ความพยายามอย่างยิ่งที่จะยืดเวลาออกไป ภายในตัวของเธอมันดีมากมันอุ่นร้อน กระชับแน่น ดีจนเขาไม่อยากให้เกมรักนี้จบลง กึ่งกลางกายเธอเริ่มตอดรัดถี่ขึ้น สีหน้าของญาณินในยามที่ถูกราคะครอบงำยิ่งทำให้เธอดูน่าหลงใหล
“นิน อย่าเพิ่งรัดแน่น” เขาพูดเสียงพร่า รับรู้ว่าเธอเกร็งตัวร้องวี๊ดสายธารทะลักทลาย
ญาณินทิ้งตัวลงนอนกับฟูกแต่ยังไม่ทันที่ลมหายใจจะผ่อนช้าลง เขาจับร่างเธอให้พลิกหันหลังกดแผ่นหลังขาวผ่องให้หน้าอกแนบติดที่นอน ยกสะโพกเธอลอยขึ้นและเข้าสวมสอดประสานร่างต่อทันที
ญาณินซุกหน้าลงกับหมอนใบใหญ่ เสียงการเคลื่อนไหวของร่างกายยิ่งทำให้เธอหน้าร้อนผ่าว ไม่เคยรู้ว่าฉากเลิฟซีนที่สงสัยมาตลอดมันจะให้ความรู้สึกดุเดือดขนาดนี้
“นนท์ แรงๆ ได้เลย อื๊อ...ไม่ไหวแล้ว”
ชานนท์เร่งโหมสะโพกรัวเร็วขึ้น ยิ่งได้ยินเสียงเธอร้องยิ่งเร่งให้ทำให้ความรู้สึกพุ่งทะยานจนรั้งตัวเองไม่ได้ ร่างงามเกร็งค้างทำให้เขารู้ว่าเธอไปถึงฝั่งอีกครั้งและคราวนี้เขาปล่อยให้ตัวเองได้ไปฝั่งตามเธอไปติดๆ
สองร่างซวนซบกันชั่วครู่ ก่อนที่ชายหนุ่มจะถอนร่างออกเขาหยิบทิชชู่มาห่ออุปกรณ์ป้องกันโยนทิ้งลงถังขยะข้างเตียง จากนั้นจึงกลับมานอนกอดเธอหลับไปด้วยกัน