“โมจะทิ้งพี่ได้ไง ไหนบอกว่าเราจะจับมือกันไปตลอด ทำไมวันนี้จะไม่รักษาสัญญา” พี่บาสมองฉันด้วยใบหน้าเรียบนิ่งเขายื่นมือมาเช็ดน้ำตาให้
ฉันลุกขึ้นนั่งบนเตียงคว้ามือพี่บาสมากุมไว้แนบแน่นและพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “โมอยากรักษาสัญญา แต่ว่าโมไม่ดี โมรักผู้ชายสามคนพร้อมกัน โมรู้ว่ามันน่าอึดอัด โมถึงเลือกไปเองเพื่อจบปัญหาทุกอย่าง”
พี่บาสลุกขึ้นมานั่งเขาเปลี่ยนเป็นจับมือฉันแทนพี่บาสพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “พี่เคยพูดว่าอึดอัดเหรอ”
“แต่โมอึดอัด โมเหมือนตัวปัญหา โมกลัวว่าจะทำให้พี่น้องแตกคอกัน โมไม่อยากให้พี่ ๆ ทะเลาะกันเพราะโม” ความสัมพันธ์สองคนยังมีปัญหาแล้วนี่ตั้งกี่คนยังไงก็เกิดปัญหาแน่ ๆ
“ป๋าไม่เคยมองว่าตัวเล็กเป็นตัวปัญหา” ประโยคนี้เป็นเสียงของป๋าพงษ์ ป๋าเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ทำไมฉันไม่รู้ตัวเลย ป๋าเดินมานั่งที่เตียง สายตาคมเข้มมองมาที่ฉันเสียงทุ้มเอ่ย “ครั้งสุดท้ายที่เราเจอกันตัวเล็กจำได้ใช่ไหม
