“ขออนุญาตเสิร์ฟอาหารครับ”
พนักงานเอ่ยขึ้นก่อนที่จานอาหารหลากสีสันจะถูกจัดวางเรียงรายตรงหน้าอย่างประณีต กลิ่นหอมลอยอ่อน ๆ เคล้ากับบรรยากาศ พนักงานรินไวน์ลงในแก้วให้ทั้งสอง ก่อนจะโค้งเล็กน้อยแล้วถอยออกไปอย่างเงียบเชียบ
มังกรเอนหลังพิงเก้าอี้เล็กน้อย มองปฏิกิริยาของคนตรงหน้า
“เป็นไง ชอบไหม…”
“จริง ๆ กินมาม่าอยู่ห้องก็ได้นะ” ครีมมี่ตอบเรียบ ๆ แบบไม่สะทกสะท้าน
“หึ วันนี้พี่อารมณ์ดี จะไม่พูดกวนตีนแล้วกัน”
“แต่หน้าพี่กำลังกวนตีนอยู่”
“ยัยเนิร์ด!”
“หึ” ครีมมี่หัวเราะเบา ๆ ก่อนจะก้มลงใช้มีดค่อย ๆ หั่นสเต็กของตัวเองเป็นชิ้นเล็ก ๆ อย่างใจเย็น
มังกรที่นั่งอยู่ตรงข้ามก็ทำแบบเดียวกัน เขาหั่นสเต็กของตัวเองจนหมดอย่างคล่องมือ ก่อนจะเลื่อนจานที่หั่นเรียบร้อยแล้วไปวางตรงหน้าครีมมี่ พร้อมดึงจานของเธอมาตรงหน้าตัวเองแทน
“ขอบคุณ”
ครีมมี่เอ่ยเสียงเบา ก่อนจะค่อย ๆ ตัดสเต็กเป็นคำเล็ก ๆ แล้วเอนหลังพิงพนัก
