แดดบ่ายแก่ๆ อ่อนลงจนกลายเป็นสีทองอุ่นๆ ที่ทอดยาวไปทั่วสวนดอกไม้กว้าง อลิซสวมเดรสสีอ่อนพริ้วเบาๆ ลมพัดผมของเธอปลิวไสวเล็กน้อย เธอหรี่ตามองทุ่งดอกไม้หลากสีที่แผ่ไกลสุดสายตา ก่อนจะยิ้มกว้างแล้วหันกลับมามองหน้าผม
“พี่วาคิม ดอกไม้สวยมากเลย ถ่ายรูปให้อลิซหน่อยสิคะ”
ผมเดินตามหลังเธอมาติดๆ และยกกล้องที่ห้อยคอมาด้วยขึ้นถ่ายให้เธอ ตามที่เธอบอก
แชะ!แชะ!
“สวยมั้ยคะ อลิซอ้วนรึเปล่า พี่ห้ามถ่ายให้อ้วนนะ แล้วก็ห้ามถ่ายให้ขาสั้นด้วย ”
“สวยครับ ไม่อ้วนแน่นอน ”
เอาอะไรมาอ้วน หุ่นยังกับกุ้งแห้ง
“พี่วาคิม ดูสิคะ น่ารักมากเลย ”
อลิซรีบเดินไปหาเจ้าลูกแกะขนฟูที่ยืนงงอยู่หลังรั้วไม้เตี้ยๆ เธอหย่อนเหรียญใส่ตู้แล้วหยิบชามอาหารเม็ดออกมา พลางยื่นให้เจ้าแกะที่รีบมารุมล้อมเธอทันที
“ใจเย็นๆสิ อย่าแย่งกัน แบ่งให้ตัวเล็กบ้างสิ”
เจ้าตัวใหญ่ขนเหลือง แย่งตัวเล็กกินหมดเลย
และผมก็ยังถ่ายรูปตอนเธอให้อาหารแกะไว้ทันอ
