ฟอด…ฟอด…
พออาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ผมก็นั่งลงข้างๆแล้วหอมยัยเด็กขี้ยั่วอย่างหวงแหน แต่เธอก็ไม่ยอมตื่น ยังหลับสนิทอยู่เลย
“อลิซครับ อลิซครับ ”
“คะ”
ผมเรียกซ้ำอยู่หลายรอบ กว่าเธอจะงัวเงียตื่นแล้วขานรับ
“ พี่จะพาลูกค้าไปดูที่ อลิซนอนต่อได้เลยนะครับ ถ้าพี่กลับมาช้า ก็สั่งอาหารมากินได้เลย
ไม่ต้องรอพี่ ”
“ โอเคค่ะ พี่อย่าเถลไถลที่ไหน รีบกลับมาหาอลิซนะคะ”
เสียงอ้อนเอ่ยบอก อ้อนขนาดนี้ใครจะเถลไถลลง
“ ครับผม เดี๋ยวพี่รีบกลับมาหานะ จุ๊บ…”
เธอพยักหน้าเบาๆ แล้วน่าจะหลับต่อ ผมล็อกประตูห้องเรียบร้อย และขับรถไปหาปรางทิพย์
ตามสถานที่และเวลาที่นัดกันไว้
“ สวัสดีค่ะคุณวาคิม”
“ สวัสดีครับคุณปรางทิพย์ ”
ผมก็ยังเผลอชื่อเต็มเธออยู่ดี และอีกอย่างผมก็อยากเรียกแบบนี้ด้วยแหละ เพราะเราก็ไม่ได้สนิทกัน ถึงขั้นเรียกชื่อเฉยๆนี่เนาะ
“ นั่งก่อนค่ะ เดี๋ยวปรางสั่งกาแฟให้ คุณว่าคิมดื่มกาแฟดำใช่มั้ยคะ ปรางจะได้สั่ง
