“ แกเป็นอะไรหรือเปล่าอลิซ ไอ้พวกนี้นิสัยไม่ดีเลย คิดจะรังแกคนอื่นได้ง่ายๆแบบนี้เลยหรอ”
พอพวกของพลอยใสเดินพ้นไป เพื่อนฉันก็หันกลับมาสำรวจตรงนั้นตรงนี่กันใหญ่ และถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง
“ ฉันไม่ได้เป็นอะไร ยัยพลอยใสอะไรนั่นแค่เอาน้ำสาด แต่ฉันก็ทำกลับแล้วนะ ถือว่าหายกัน”
ฉันไม่ได้เจ็บตัวอะไร ก็มีบ้างที่เจ็บใจ
แต่ก็ถือว่าได้เอาคืนแล้ว สะใจมากกว่าด้วย
“ อย่ามัวแต่พูดกันอยู่เลย ฉันว่าเรารีบกลับไปหาพวกพี่ๆดีกว่า พี่วาคิมจะได้พาอลิสกลับไปอาบน้ำ ขืนอยู่แบบนี้นานมีหวังเป็นไข้แน่นอน”
-วาคิม-
“ กินน้ำดิเชี้ยคิม จะได้ลงครึ่งหลัง ”
“อืม…ว่าแต่สมายด์กับโฟกัสไปตามอลิซตั้งนานแล้ว ทำไมป่านนี้ยังไม่มาว่ะ”
ผมชะเง้อรอแฟนจนคอแทบเคล็ด โฟกัสบอกว่าไปห้องน้ำตั้งนานแล้ว แล้วพวกเธอก็เลยอาสาไปตามให้
“ เออไม่รู้ว่ะ ไปตั้งแต่เราพักครึ่งแล้วนะ อ้าวโน่นไงมาพอดีเลย ”
แล้วอลิซกับเพื่อนๆก็เดินกลับมาพอดี
“ไอ้เชี้
