ณ ผับแบล็กคิงส์
“เบาได้เบาเพื่อน”
น้ำตาลรีบปรามเมื่อเห็นว่าเฟียสกระดกเหล้าเป็นน้ำเปล่าอยู่หลายรอบเหมือนตั้งใจจะมอมตัวเองให้เมาและน็อกคาโต๊ะไปเลย
“ผู้ชายแม่งเหี้ยว่ะ”
เฟียสที่เมาได้ที่เริ่มพล่ามสิ่งที่อยู่ในใจออกมา
“นี่สรุปไปโดนใครหักอกมา แล้วไปแอบคบกันอะไรยังไงตั้งแต่เมื่อไหร่”
ดาด้าสับสนไปหมด เพราะก่อนหน้านี้ก็ไม่เคยเห็นเฟียสไปยุ่งเกี่ยวกับใครเลย แถมเวลามีผู้ชายเข้าหา เธอยังชอบหักหน้าและตัดบทสนทนาไปดื้อ ๆ อีกด้วย
“จำที่ฉันเล่าให้ฟังได้ไหม ไอ้คนคุยน่ะ”
เธอเอ่ยเสียงยานคางพลางยื่นหน้าเข้าไปตะโกนคุยกับเพื่อนแม้จะอยู่ห่างเพียงแค่ไม่กี่คืบ
ดาด้าและน้ำตาลทำหน้าที่เป็นผู้ฟังอย่างดี ทั้งคู่ไม่ได้ขัดอะไร ปล่อยให้เฟียสได้ระบายสิ่งที่อยู่ในใจออกมาทั้งหมด เผื่อว่ามันจะทำให้สิ่งที่หนักอึ้งอยู่ในใจเบาลงได้บ้าง
“ไอ้หมอนั่นมันมีแฟนเก่าอยู่คณะบริหาร แม่งบอกคบกันมาตั้งแต่มัธยม จนมาเลิกกันตอนขึ้นมห
