ทั้งดาร์เรนและเดวาผละออกจากทันที ไม่จำเป็นต้องมีใครบอกหรือว่าพูดอะไรทั้งนั้น คนทั้งคู่ต่างลุกขึ้นพรวดพร้อมกับแล้วรีบพุ่งตัวออกไปดูที่ด้านนอกอย่างรวดเร็ว
“ดีน!” เดวาอุทานลั่นเมื่อเห็นว่าลูกชายนั้นหกล้มลงไปนอนแอ้งแม้ง แขนขากางออกกว้างเพื่อวัดพื้นดิน
คนที่วิ่งเข้าไปถึงตัวของเด็กชายก่อนคือดาร์เรน ทั้ง ๆ ที่ป่วยอยู่แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้สนใจ ชายหนุ่มรีบจับดีนให้ลุกขึ้นมานั่ง
“ดีน เป็นอะไรหรือเปล่า เจ็บตรงไหนไหม” ดาร์เรนถามด้วยน้ำเสียงห่วงใย สายตาก็มองสำรวจไปทั่วร่างกายของเจ้าตัวน้อยตรงหน้า ก่อนจะเห็นว่าที่หัวเข่าและฝ่ามือนั้นมีรอยถลอกจนเลือดซึมออกมาเล็กน้อย
“อู้ย~” ดีนเริ่มเบาะปากคว่ำหน้า แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ร้องไห้ออกมาให้เห็น... ดีนมักจะเป็นแบบนี้เสมอ เป็นคนที่ชอบอดทนอดกลั้นและไม่ยอมร้องไห้ออกมาง่าย ๆ
“นอกจากเจ็บตรงนี้แล้วยังเจ็บตรงไหนอีกหรือเปล่า” ใบหน้าหล่อเหลายังคงแสดงออกถึงความกังวล
