“แย้วที่บ้านของคุงปู่มีเฮลิคอปเตอร์ไหมฮับ”
“มีครับ ที่คฤหาสน์ของเรามีเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวจอดอยู่ด้วย”
“ตู้วฮู้ว! แย้วดีนขับได้ไหม”
“ได้สิ ถ้าดีนอย่างขับเมื่อไรดาดี๊ก็จะเป็นคนสอนดีนขับเอง”
“เย่! ดีนจาได้ขับเฮลิคอปเตอร์แย้ว โตขึ้นดีนอยากเป็นนักบิน”
“ถ้างั้นดาดี๊เปิดสายการบินของบ้านเราให้เลยดีไหม”
“ดี ๆ”
เสียงเจื้อยแจ้วของสองพ่อลูกที่กำลังนอนคุยกันหงุงหงิง ๆ อยู่บนเตียงผู้ป่วยนั้น เรียกความหมั่นไส้จากคนที่กำลังนั่งกินผลไม้ที่นำมาเป็นของเยี่ยมอยู่ตรงโต๊ะรับแขกถัดไปไม่ไกลกันนัก หนวดขาวนั้นกระตุกยิก ๆ มาได้สักพักหนึ่งแล้ว
“ทำเป็นเอาเฮลิคอปเตอร์มาล่อเจ้าดีน เฮอะ! เฮลิคอปเตอร์แล้วยังไง ก็แค่เฮลิคอปเตอร์ ฉันก็มีเครื่องบินเจ็ท แล้วก็ซื้อโบอิ้ง 777 ให้เจ้าดีนขับยังได้” เดลพูดเยาะ ๆ “แหม ทำเป็นจะมาเปิดสายการบงการบิน ฉันนี่ซื้อน่านฟ้าทั้งทวีปได้เลยก็แล้วกัน”
นีราที่กำลังปอกแอปเปิ้ลอยู่ข้าง ๆ ก
