ตรัยคุณนอนมองคนตัวเล็กที่หลับใหลอยู่ในอ้อมกอด เมื่อบทรักอันยาวนานพึ่งผ่านพ้นไป เขายอมรับผู้หญิงคนนี้เข้ามาอยู่ในหัวใจ ทั้งรักและหวงแหนเธอมากกว่าสิ่งใด เพียงแค่คิดว่าจะไม่มีเธอ มันก็ทำให้เขากลายเป็นคนบ้าคลั่ง แต่เมื่อมีเธออยู่ในอ้อมกอดมันก็ทำให้เขากลายเป็นคนบ้ากามไปเสียได้
"พี่เดย์รักยูมินะ" นิ้วเรียวยาวลากไล้บนพวงแก้มนุ่มแผ่วเบา ราวกลับว่ากลัวมันจะบอบช้ำ ถ้าเขาเผลอออกแรงมากเกินไป
"ฮ่าๆๆๆ ตายซะเจ้าหนอนยักษ์" จู่ๆ คนในอ้อมกอดก็เปล่งเสียงออกมาทั้งที่เปลือกตายังคงปิดสนิท ทำให้เขาแทบจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา เธอคงแค้นมันมากที่ทำให้เธอเจ็บปวดคราวนั้น ถึงได้หัวเราะออกมาด้วยความสะใจ เมื่อลงโทษมันได้
"ยัยบ๊องเอ่ย" ตรัยคุณกับรวบคนตัวเล็กเข้ามากอดไว้แน่นมากขึ้น แล้วก้มจูบที่ขมับของเธออย่างรักใคร่ ก่อนจะปิดเปลือกตาลงและหลับสนิทไป
"อื้อ...พี่เดย์ขา" คนตัวเล็กค่อยๆ ปรือตาตื่นขึ้นมา ก่อนจะร้องเรียกหา
