"พี่เดย์ อย่าแกล้ง ยูมิจะนอน" มือเล็กปัดซ้ายป่ายขวาเมื่อรู้สึกถึงการรบกวนจากคนตัวโต ที่จูบพรมไปทั่วทั้งใบหน้า
"ลุกขึ้นมากินข้าว จะห้าโมงเย็นแล้ว" ตรัยคุณยังคงจูบพรมไปทั่วใบหน้าจิ้มลิ้ม
"ห้าโมงแล้วเหรอ ทำไมยูมิยังง่วงอยู่เลย" ยลดายังไม่ยอมลุก พลิกตัวหันหลังนอนขดตัวอยู่ภายใต้ผ้าห่มหนานุ่ม
"จับผัวขย่มทั้งคืนไม่หลับไม่นอนก็ต้องง่วงสิ"
"พี่เดย์ หยุดพูดไปเลยนะ" ยลดาหันมาตวาดแหวใส่ทันที เมื่อเขาพูดให้เธอได้อาย
"รับตัวเองไม่ได้หรือไง หืม?"
"ก็ยูมิเมานี่ คนเมาทำอะไรไปโดยไม่รู้ตัวหรอก"
"แต่เขาว่ากันว่าเวลาเมาจะเผยตัวตนที่แท้จริงออกมา เมียตัวน้อยของพี่เดย์นี่หื่นไม่เบานะ อึดด้วย ทนด้วย"
"พี่เดย์! หยุดพูดไปเลยนะ" ยลดามุดเข้าไปอยู่ใต้ผ้าห่ม รู้สึกถึงใบหน้าที่ร้อนผ่าว
"อายเหรอ ไม่เห็นต้องอายเลย พี่เดย์ชอบ ออกมา เดี๋ยวก็หายใจไม่ออกหรอก" ตรัยคุณพยายามดึงผ้าห่มออกจากร่างเล็ก แต่เธอก็ฝืนไว้ไม่ให้เข
